Dehidroepiandrosteron'un over torsiyon-detorsiyon hasarı üzerine koruyucu etkisi: Stereolojik ve histopatolojik bir çalışma

The protective effect of dehydroepiandrosterone on ovarian tissues sfter torsion-detorsion tnjury: A stereological and histopathological study

Bünyamin BÖREKÇİ, Deniz ÜNAL, B. Zuhal ALTUNKAYNAK, M. Eyüp ALTUNKAYNAK, Bünyami ÜNAL, Cemal GÜNDOĞDU, Muhammed ÇALIK

Abstract

Objective. Ovarian torsion is a rare problem in pre-pubescent girls that must be included in the differential diagnosis of patients with abdominal or pelvic pain. Current advice for treatment to support ovary preservation considers the macroscopic appearance of the ovary, but this is not a reliable indicator of the degree of injury in cases of ovarian torsion. The aim of this study was to determine the effects of dehydroepiandrosterone (DHEA) treatment on the rat ovary after torsion-detorsion injury using a histopathological approach and stereological methods. Materials and Methods. Fifteen adult female Sprague Dawley rats were divided into three groups: sham operated (Control; n=5), torsion- detorsion with saline (Saline; n = 5), and torsion-detorsion with DHEA (DHEA; n = 5). Rats in the sham-operated group underwent a surgical procedure similar to the other groups, but the adnexa were not torsioned. The DHEA group was injected intraperitoneally 3 hours before detorsion and saline was administered to the saline group. After 24 h of adnexal detorsion, the rats in all groups were sacrificed and the adnexa were removed. The volume of ovarian stroma and edema were estimated using the Cavalieri Principle and were applied to serial paraffin sections. Ovary sections were also evaluated histopathologically.Results. The volume of ovarian edema was 35.4% lower in the saline group compared to the control group (p> 0.05). The volume of ovarian edema increased by 73.4% in the DHEA group (p

Özet

Amaç. Over torsiyonu puberte öncesinde, nadir görülen bir problem olup hastalığın tanısında abdominal ya da pelvic ağrı hikayesi önemlidir. Tedavi için overin makroskobik görünümü dikkate alınmalıdır. Ancak makroskobik görünüm hasarın derecesini tahmin için tek yeterli kriter değildir. Bu çalışmanın amacı dihidroepiandrosteron (DHEA) tedavisinin tosiyon-detorsiyon hasarı üzerine etkisini histolojik yaklaşım ve stereolojik yöntemle değerlendirmektir. Gereç ve Yöntem. Bu çalışma için kullanılan 15 adet erişkin, Sprague Dawley cinsi sıçan Şam –operasyon grubu, torsiyondetorsiyon- serum fizyolojik grubu ve torsiyon-detorsiyon-DHEA tedavi grubu olmak üzere 3 eşit gruba ayrıldı. Şam operasyon grubundaki sıçanlar diğer gruplarla torsiyon prosedürü hariç aynı cerrahi işlemlere tabi tutuldu. DHEA ve serum fizyolojik grupları detorsiyon işleminden önce intraperitoneal yolla serum fizyolojik ve DHEA aldı. Detorsiondan 24 saat sonra tüm gruplardaki denekler öldürülerek overleri çıkarıldı. Histolojik takip sonucu elde edilen doku örneklerinden alınan seri paraffin kesitler üzerinde over stroması ve ödem hacimleri hesaplandı. Ayrıca over kesitleri histopatolojik açıdan da değerlendirildi.Bulgular. Bu çalışmadan elde edilen bulgulara göre torsiyondetorsiyon işlemine tabi tutulan gruplardan serum fizyolojik uygulanan grupta over ödemi %35 azaldı. DHEA grubunda ise %73.4 arttı. Stroma hacmi ise serum fizyolojik grubunda %52 DHEA grubunda %41 arttı. Hem ödem hem de stroma hacmi açısından serum fizyolojik ve DHEA grupları arasında anlamlı fark bulundu. Tedavi edilmeyen torsiyon-detorsiyon grubunda, histopatolojik olarak; mononükleer hücre infiltrasyonu, vasküler dilatasyon, perivasküler ödem ve nekrotik değişiklikler gerçekleştiği gözlendi. Bu değişiklikler DHEA tedavisi ile kısmen düzeltilebil mekteydi.Sonuç. Bu çalışmada DHEA'nın torsiyon-detorsiyon işleminden kaynaklanan iskemi-reperfüzyon hasarının tedavisinde faydalı olabileceği ilk kez gösterilmiştir.