Türkiyede nutrisyoenel rikets

Abstract

Nutritional rickets (NR) remains the most common form of developmental bone disease, in spite of the efforts of clinicians and health care providers to reduce the incidence of the disease in Turkey. Today, it is well known that the etiology of NR exists along a spectrum ranging from isolated vitamin D deficiency to isolated calcium deficiency. In Turkey, almost all NR results from vitamin D deficiency that may have temporary but profound effects on short- and long-term skeletal development. Recent evidence suggests that vitamin D deficiency during infancy may predispose a patient to diseases such as diabetes mellitus, cancer, multiple sclerosis, etc. The factors responsible for the high prevalence of vitamin D deficiency in developing countries and its resurgence in developed countries include the following: limited sunshine exposure as individuals spend more time indoors watching television and working on computers or intentional sunshine avoidance for skin cancer prevention. Traditional clothing (covered dress) further limits the exposure to sunshine and thus decreases the endogenous synthesis of vitamin D. In Turkey, maternal vitamin D deficiency and breast feeding without supplementation are the most prominent reasons. The diagnosis of NR is established with a thorough history and physical examination and confirmed by laboratory evaluation. In conclusion, recent literature has drawn attention to the supplemental doses of vitamin D required to achieve a serum 25-hydroxyvitamin D level of at least 20 ng/ml (50 nmol/l), the serum concentration that is needed to optimize absorption of dietary calcium, suppress excess secretion of parathyroid hormone, and reduce fracture risk as well as prevent long-term negative effects.

Özet

Nutrisyonel rikets, ülkemizdeki sıklığını azaltmaya yönelik tüm çabalara rağmen, hala en sık karşılaşılan büyüyen kemik doku hastalığıdır. NR, günümüzde izole vitamin D eksikliği şeklinde karşımıza çıkabileceği gibi sadece kalsiyum eksikliğine bağlı olarak ta karşımıza çıkabilmektedir. Ülkemizde tanı konulan vakaların çoğunu vitamin D eksikliği olan vakalar oluşturmaktadır ve uzun vadede iskelet sistemi üzerinde kalıcı deformatif etkiler yapabilmektedir. Son çalışmalarda, erken bebeklik dönemindeki vitamin D eksikliğinin yaşamın ileri dönemlerinde ortaya çıkan diabet, kanser ve multipl skleroz gibi hastalıkları predispoze ettiği bildirilmektedir. Gelişmiş ve gelişmekte olan ülkelerde vitamin D eksikliğinin en sık nedenleri olarak; evde bilgisayar ve televizyon başında zaman geçirmek ve dolayısı ile güneş ışığından mahrum kalmak veya hava kirliliği veya kanser korkusu nedeni ile doğrudan güneş ışığından uzak durmak belirtilmektedir. Diğer yandan geleneksel örtülü giyim de güneş ışığının deri dokusuna ulaşımı engelleyerek endojen vitamin D sentezini azaltmaktadır. Türkiye'de ise maternal vitamin D eksikliği ve vitamin D desteği yapılmadan sadece anne sütü ile beslenen bebekler vitamin D eksikliği bakımından en riskli grubu oluşturmaktadır. Nutrisyonel riketsin tanısı tam bir hikaye ve fizik muayene bulgularına dayanarak rikets düşünülen vakalarda laboratuar tetkikleri ile konulur. Sonuç olarak; son çalışmalar, serum 25 hidroksi vitamin D düzeyini 20 ng/ml'in üzerinde tutmak için gereken ve diyetteki kalsiyumun optimal emilimini sağlayan, paratiroid hormon düzeyini baskı altında tutarak kırık riskini azaltan ve böylece uzun döneme ortaya çıkabilecek negatif etkileri önleyebilecek destekleyici vitamin D dozuna dikkat çekmektedirler.