Farklı sağlık kuruluşlarında çalışan hekimlerin reçete yazma alışkanlıklarının değerlendirilmesi

Abstract

Objective: Irrational pharmacotherapy is a widespread health careproblem, and knowing the prescription practices of physicians at aninstitutional level can present solutions. This study aimed to investigate whether physicians’ prescribing patterns showed differences at the level of the health care institution.Materials and Methods: Photocopies of 3201 prescriptions writtenat primary health care centers (PHCs), public hospitals, private hospitals, and university hospitals (UHs) were collected from 10 provincesin Turkey. The prescriptions were evaluated according to prescribingindicators, and the details of drug utilization were compared for different health care institutions.Results: The average number of medicines per prescription was2.83, and the highest average was noted in PHCs (2.96). The averagecost per prescription was US $51.57, and the highest average costwas found in UHs (US $166.10). The most frequently prescribed druggroup was different among health care institutions. With the exception of UHs, the “cold-cough medicines” were the most frequentlyprescribed medicines at all of the institutions. Thirty-nine percent ofthe prescriptions included antibiotics.Conclusion: Despite the similarities between the distributions ofdiagnoses on prescriptions by health care institutions, the contentsof the prescriptions showed differences. The high levels of prescriptions for “cold-cough medicines,” whose use is widely debated, andthe widespread tendency of physicians to prescribe antibiotics suggest that there is a growing need for disseminating the principlesof rational pharmacotherapy. Furthermore, institutional differencesmust be considered when conducting rational pharmacotherapyprograms.

Özet

Amaç: İrrasyonel farmakoterapi dünya genelinde yaygın olarak gö- rülen bir sağlık problemidir ve kurumsal düzeyde hekimlerin reçete- leme alışkanlıklarının bilinmesi bu sorunun giderilmesine katkı suna-bilir. Bu araştırmada, çeşitli sağlık merkezlerinde yazılmış reçeteleriniçeriklerinin incelenmesi amaçlandı. Gereç ve Yöntem: Birinci basamak (BB), devlet hastaneleri (DH), özelhastaneler (ÖH) ve üniversite hastanelerinde (ÜH) çalışan hekimle- rin yazmış olduğu 3201 reçete fotokopi edilerek toplandı. Reçeteler çeşitli ilaç kullanımı göstergelerine göre değerlendirildi ve ilaç kul- lanımının ayrıntıları bu reçetelerin yazıldığı sağlık kurumlarına görekarşılaştırıldı. Bulgular: Reçete başına düşen ortalama ilaç sayısının 2.83 olduğuve bu değerin en yüksek BB’lerde (2.96) olduğu saptandı. Reçete başına düşen tedavi maliyetinin 51.57$ olduğu ve bu değerin en yüksek ÜH’lerde (166.10$) olduğu saptandı. Reçetelere en sık yazılan ilaç grubunun kurumlar arasında farklılık gösterdiği saptandı. ÜH’lerhariç diğer tüm kurumlarda en sık reçete edilen ilacın “öksürük-so- ğuk algınlığı ilacı” olduğu saptandı. Reçetelerin %39’unun antibiyotik içerdiği saptandı. Sonuç: Bu araştırmada her ne kadar reçetelerde yazılı tanıların ku- rumlara göre dağılımında benzerlikler bulunsa da reçete içeriklerideğişkenlik göstermekteydi. Tedavide yer verilmesi tartışma konusuolabilen “öksürük ve soğuk algınlığı ilaçları”nın yüksek oranda reçete-lenmesi, hekimlerin antibiyotik yazma eğiliminin yüksek olması gibi tespitler, rasyonel farmakoterapi ilkelerinin yaygınlaştırılmasına du- yulan ihtiyaca işaret etmektedir. Rasyonel farmakoterapi konusunda yürütülecek programlarda araştırmada saptanan kurumsal farklılıklarmutlaka göz önünde bulundurulmalıdır.