İntertrokanterik Kırık Tedavisinde İkinci ve Üçüncü Kuşak Çivilerin Karşılaştırılması: Helikal Bıçak mı Vida mı?

Comparison of Second and Third-Generation Nails in the Treatment of Intertrochanteric Fracture: Screws versus Helical Blades

Abstract

Objective: The aim of this study was to compare the radiological and functional outcomes of anti-rotation trochanteric nails (ATNs) with proximal femoral nail anti-rotation (PFNA) in the treatment of intertrochanteric femur fractures in elderly patients. Materials and Methods: In total, 165 intertrochanteric fractures were treated between January 2007 and January 2010. One hundred forty patients were included. The operation time, amount of blood loss, fluoroscopy screening time, and length of hospitalization were recorded. The radiological position of the implant, quality of fracture reduction, and tip-apex distance were evaluated, and the postoperative complications as well as functional condition of the patients were assessed.Results: There were no significant differences between the ATN and PFNA groups for the presence of general complications, length of hospitalization, and functional capacity. The mean operation time, blood loss amount, and fluoroscopy screening time were more in the ATN group than in the PFNA group. Reoperation was needed for nine and two patients in the ATN and PFNA groups, respectively, because of implant-related complications.Conclusion: Both ATNs and PFNA were suitable for the fixation of intertrochanteric fractures, but the risk of complication occurrence and need for reoperation were found to be higher in patients who were treated with ATNs

Özet

Amaç: Bu çalışmanın amacı yaşlı hastalardaki intertrokanterik femur kırıklarının tedavisinde kullanılan antirotasyonel trokanterik çivileri (ATN) ile proksimal femoral antirotasyon çivilerinin (PFNA) radyolojik ve fonksiyonel sonuçlarının karşılaştırılmasıdır.Gereç ve Yöntem: Ocak 2007 ve Ocak 2010 tarihleri arasında toplam 165 intertrokanterik femur kırığı tedavi edildi. Bunların 145 tanesi çalışmaya dahil edildi. Operasyon zamanı, kanama miktarı, floroskopi görüntüleme zamanı ve hastanede kalış süresi kaydedildi. İmplantın radyolojik pozisyonu, redüksiyon kalitesi ve tepe-uç mesafesi değerlendirildi ve postoperatif komplikasyonlar ve fonksiyonel durum incelendi.Bulgular: Genel komplikasyon varlığı, hastanede yatış süresi ve fonksiyonel kapasite açısından ATN ve PFNA grupları arasında istatistiksel olarak anlamlı fark bulunmadı. Ortalama operasyon süresi, kanama miktarı ve floroskopik görüntüleme süresi ATN grubunda daha uzundu. İmplant ilişkili komplikasyonlar ATN grubunda 9 hastada görülürken PFNA grubunda 2 hastada görüldü. Sonuç: İntertrokanterik femur kırıklarının tedavisinde ATN ve PFNA uygun yöntemlerdir, ancak komplikasyon görülme riski ve tekrar ameliyat gerekliliği ATN ile tedavi edilmiş hastalarda daha yüksek bulunmuştur