60-66 Aylık Çocukların Bilimsel Süreç Becerilerine Duyu Temelli Bilim Eğitimi Programının Etkisi

The Effects of Early Childhood Classroom Size and Duration on Development of Children

Abstract

Purpose: The numbers of early childhood education programs are dramatically increasing throughout Turkey, and the regulations to ensure quality are frequently changing. A very limited number of studies have examined the quality of Turkish ECE programs on children’s development. Therefore, the purpose of this study is to identify the effects of classroom size and duration on the development of children. Research Methods: This is a relational survey study that was realized with 836 children attending 55 public early childhood programs in Denizli. These children were selected through a cluster sampling method. Data were collected through the “Ankara Developmental Screening Inventory” and “Informational questionnaire.” Data were analyzed using repeated ANOVAs, factorial ANOVA (2X4) and independent t-test techniquesFindings: This research revealed that there were statistically significant interactions between children’s development and the structural quality components of classroom size and duration of education. Our findings showed that classrooms containing 20 to 24 children had higher developmental scores than other groups. Additionally, the results indicated that children enrolled in full-day programs scored higher on the language and cognitive development subscale and total ADSI. Implications for Research and Practice: The findings revealed that the children attending fullday programs with classroom sizes averaging 20 to 24 differed significantly from the children in other groups. This suggests that full-day programs have positive effects on children’s development; therefore, it is important to increase the number of full-day programs in Turkey.

Özet

Problem Durumu: Erken dönemde çocukların öğrenme isteğini, onların ilgisini çekebilecek bilişsel etkinliklerle desteklemek öğrenme sürecinin en önemli gereksinimlerindendir. Bilim eğitimi ise; çocuklar için, onları öğrenmeye iten içsel güdüleri ile bilişsel süreçlerini harekete geçirerek yaşadıkları dünyaya karşı, sistematik bir düşünce ve anlayış geliştirme yöntemidir. Bilimsel süreç becerileri çocukların bilimle başarılı bir şekilde ilişki kurabilmeleri açısından çok önemlidir. Bu becerilerin kazanılması ve bilimsel düşünce farkındalığının oluşması için gerekli çalışmaların ve uygulamaların yapılabileceği kritik dönem ise, erken çocukluk dönemidir. Erken dönemde bilimsel süreç becerilerinin etkin kullanımı açısından çocukların tüm duyularını kullanarak, araştırmaya ve duyumsal deneyimler aracılığıyla çevreden geri dönüt almaya ihtiyaçları vardır. Erken çocukluk döneminde çocukların duyu gelişimine yoğunlaşan ve bilimsel süreç becerilerinin gelişimini destekleyen yöntem ve tekniklerin kullanıldığı bir bilim eğitimi programının planlanmasında ve uygulanmasında eksiklikler ve sorunlar gözlenmektedir. Bu nedenle bu çalışma bilim eğitimi kapsamında duyu temelli çalışmalar aracılığı ile çocukların bilimsel süreç becerilerini güçlendirmeye odaklanmaktadır. Araştırmanın Amacı: Bilim eğitimine yönelik yapılan çalışmalar, çocukların bilimsel süreç becerilerine ve sonraki akademik başarılarına etki ettiği yönünde çeşitli bilgiler sunmaktadır. Buna bağlı olarak, bilim eğitimi kapsamında geliştirilen duyu temelli bilim eğitimi programının, bilimle ilişkili temalar ve bilimsel kavramlar çocukların bilimsel süreç beceri kazanımlarını destekleyecektir. Bu da bilim okuryazarı ve bilimsel düşünebilen bir toplum oluşması beklentisini desteklemesi yönünden büyük önem taşımaktadır. Bu nedenle bu araştırmada, 60-66 aylık çocukların bilimsel süreç becerilerine duyu temelli bilim eğitimi programının etkisinin incelenmesi amaçlanmıştır. Araştırmanın Yöntemi: Araştırma yöntemlerinin kullanımında geliştirilmiş etkili yöntemlerden biri de karma desenli yöntemdir ve çocukların bilimsel süreç becerilerini değerlendirmek amacıyla yapılan bu araştırmada karma desenli yöntem kullanılmıştır. Deneysel nitelik özelliği taşıyan bu araştırmada, ön-test/sontest/izleme-testi kontrol gruplu deneysel desen ve nitel araştırma türleri kullanılmıştır. Araştırmanın evrenini, 2012-2013 eğitim-öğretim yılı Erzurum ili MEM'ne bağlı anaokulları/anasınıflarında görevli öğretmenler ve çocuklar ile 2013- 2014 eğitim-öğretim yılı Muş ili MEM'ne bağlı anaokulları/anasınıflarında görevli öğretmenler ve çocuklar oluşturmaktadır. Çalışmada, bağımsız anaokulu ve anasınıfına devam eden 60-66 aylık 40 çocuk yer almıştır. Araştırmanın verileri; Tekerci ve Kandır (2013) tarafından geliştirilen; 48-66 Aylık Çocuklar İçin Bilimsel Süreç Becerilerini Değerlendirme Ölçeği (BSBÖ) ve Kişisel Bilgi Formu ile toplanmıştır. Araştırma verilerinin analizinde; deney ve kontrol gruplarının denkliğini belirlemek amacıyla BSBÖ'nden elde ettikleri puan ortalamaları arasındaki farkın anlamlılığı "Bağımsız gruplarda t Testi" analizi tekniği ile test edilmiştir. Deney ve kontrol gruplarının BSBÖ ön-test sonuçlarına göre düzeltilmiş son-test puan ortalamaları arasındaki farkın anlamlı olup olmadığı, tek faktörlü kovaryans analizi (one factor ANCOVA) ile test edilmiştir. Deney grubunun BSBÖ ön-test/son-test ve izleme testi ortalama puanları arasındaki farkı test etmek için ise; tek faktör üzerinde tekrarlı ölçümler için iki faktörlü ANOVA (repeated measures) uygulanmıştır. Araştırmanın Bulguları: Duyu Temelli Bilim Eğitim Programı'nın uygulama sürecinin değerlendirilmesi "Öğretmen Gözlem Formu" ile yapılmıştır. Elde edilen sonuçlara göre, öğretmenin etkinliklerin tamamına yakınının uygulanmasında sorun yaşamadığı görülmüştür. Araştırmada BSBÖ'nden elde edilen verilere göre, deney/kontrol grubunun, BSBÖ son-test puan ortalamalarında deney grubu lehine anlamlı düzeyde bir fark olduğu (p