Anne eğitim programının ailelerin işlevsellik, öfke yönetimi ve çatışma çözme düzeylerine etkisi

The effects of mother education programs on the functionality, anger management and conflict solution levels of families

Abstract

Problem statement: Studies carried out in recent years both in Turkey and abroad indicate that child and teenage violence has increased and become widespread. Annually, 91.1% of deaths due to violence in the world occur in low and middle-income countries. Family life is an important element in understanding violent behavior as it relates to family and peers. Family as a system is effective in the development of the child. Thus, it is an important area of study for the decrease of violent behavior observed in children and teens. Mother education programs are one of the most effective response methods for children with behavioral problems. Purpose of Study: The purpose of this study is to enhance family functionality levels for elementary school students displaying violent behavior and ensure that they have a more sufficient means of communication for anger management and conflict resolution issues via mother education programs. In this study, the effects of mother education programs on the functionality, anger management and conflict resolution levels have been analyzed. Methods: An experimental design with pre-and post-test control groups was used in this study. The Family Assessment Scale, State-Trait Anger Scale, Tendency of Conflict Scale, and a personal information form were applied to the experimental and control groups as a pre-test. The research group was composed of 40 mothers of elementary school students in İzmir. They were divided into two equal groups. Tukey q analyses were carried out in order to investigate the source of the difference by variance analysis for repetitive measurements. In order to analyze the effect size of the analyses, which was specified as important during variance analysis for repetitive measurements, η2 was used. Results: This study investigated the sub-dimensions of the family assessment scale, which are problem solving, communication, roles, emotional response ability, and necessary assistance levels of parents. It was found that the group effect was significant for those participating in the study. Furthermore, the results of the group effect showed improvements in problem solving, communication, roles, emotional response ability, and necessary assistance levels of mother education program attendees. Whereas there were no difference in the pre-test results between the experimental and control groups, it was determined that the conflict tendency scales of those attending the mother education were significant.

Özet

Problem Durumu: Son yıllarda ülkemizde ve yurt dışında yapılan çalışmalar çocuk ve ergenlerde şiddet olaylarının arttığını ve yaygınlaştığı göstermektedir. Şiddet olayları sonucunda her yıl 1,6 milyon insan hayatını kaybetmektedir. Dünya Sağlık Örgütü’nün raporuna göre ergenlerde şiddet davranışına yol açan etkenleri bireysel, aile ve akranlarla ilişkili, sosyal, politik ve kültürel etkenler olmak üzere üç temel başlık altında toplanmıştır. Ergenlerde şiddet davranışını anlamada en önemli unsurun aile yaşantısı olduğu belirtilmektedir. Aile birçok araştırmacı tarafından çocuklarda ve gençlerde karşılaşılan uyum sorunları ile bağlantılı olarak koruyucu ve risk faktörleri arasında sayılmıştır. Bireyin ruh sağlığı üzerine ailenin etkisi konusunda araştırmacılar aile işlevlerinde aile içi etkileşime, karşılıklı saygı ve işbirliğine büyük önem vermektedir. Aile bir sistem olarak çocuğun gelişimi üzerinde etkili olmaktadır. Bu nedenle çocuk ve ergenlerde şiddet davranışının azaltılmasında aile önemli çalışma alanlarından biridir. Davranış problemi yaşayan çocuklar için en etkili müdahale yöntemlerinden biri aile eğitim programlarıdır. Araştırmanın Amacı: Bu araştırmanın amacı anne eğitim programı ile şiddet davranışları bulunan ilköğretim öğrencilerinin ailelerinde aile işlevsellik düzeylerini iyileştirmek, öfke yönetimi ve çatışma çözümünde daha yeterli iletişim yapılarına sahip olmalarını sağlamaktır. Araştırma da bu amaç doğrultusunda düzenlenen anne eğitim programının ailelerinin işlevsellik, öfke yönetimi ve çatışma çözme düzeylerine olan etkileri incelenmiştir. Araştırmanın Yöntemi: Bu araştırma da tam deneysel desenin kontrol gruplu öntest sontest deseni araştırma da model olarak kullanılmıştır. Araştırmanın bağımsız değişkeni anne eğitim programı, bağımlı değişkenleri ise aile işlevsellik düzeyleri, öfke yönetim becerileri ve çatışmaya girme eğilimleridir. Araştırma sürecinde deney ve kontrol grubuna ön test olarak Aile Değerlendirme Ölçeği, Sürekli Öfke-Öfke Tarz Ölçeği, Çatışma Eğilimi Ölçeği, Kişisel Bilgi Formu uygulanmıştır. Araştırma grubu İzmir’deki MEB bağlı alt SED düzeydeki çocukların devam ettiği ve şiddet olaylarının yaygın görüldüğü bir ilköğretim okulunun annelerden oluşturulmuştur. Araştırma grubunda 40 katılımcı bulunmaktadır. Araştırmanın katılımcıları, okul içerisinde şiddet davranışları (Fiziksel ve ilişkisel şiddet) nedeniyle okul idaresi (okul müdürü, müdür yardımcısı) tarafından sözlü - yazılı olarak uyarılmış ya da bu davranışları nedeniyle okul rehber öğretmeninden yardım almak üzere yönlendirilmiş öğrencilerin annelerden çalışmaya katılmaya istekli olanlarından oluşturulmuştur. Araştırmanın deney grubun eğitim grubuna gönüllü katılmak isteyen 20 annedir. Kontrol grubu da kalan 20 anneden oluşturulmuştur. Deney grubuna 90’ar dakikalık 10 oturumdan oluşan, iletişim öfke çatışma konu başlıklarını içeren anne eğitim grup uygulaması gerçekleştirilmiştir. Eğitim sürecinde tartışma, bilgi