Utrecht Sıla Özlemi ölçeğinin psikometrik özellikleri: Bir geçerlik ve güvenirlik çalışması

The psychometric properties of the utrecht homesickness scale: A study of reliability and validity

Abstract

Problem Statement: Globalization and technological developments have complicated modern life, while social mobility has increased along with interactions between diverse age and cultural groups. More and more people involved in this interaction and social mobility whether in short or long terms. However, adapting to new lifestyles while becoming more diversely interactive and socially mobile can be problematic for people who miss their past lives, previous circumstances, homes, and friends. This feeling of unrequited longing to return home can be termed homesickness, especially when applied to university students, many of whom for the first time live away from home. Students suffering from homesickness may need psychological help, support, and guidance to alleviate, if not prevent, homesick feelings while pursuing academic achievement and beginning their nascent careers. Despite the substantial amount of students suffering from homesickness, as of yet there has been no tool to measure severity of homesickness in university students, which signals a gap in the literature. Purpose of Study: The purpose of this study was to investigate the psychometric properties of the Utrecht Homesickness Scale (UHS) with a Turkish sample. Methods: A total of 1130 freshmen university students (59% female, 41% male) studying different majors at a college campus located in the western part of Turkey participated in this study. Their ages ranged from 16 to 27. Findings and Results: Analysis results provide enough psychometric support to suggest that the UHS could be used with five dimensions and 18 items in order to understand the homesickness level of freshmen in Turkey. Findings from exploratory and confirmatory factor analysis suggest that the five-factor model was replicated within this sample, which supports the scale’s construct validity that is identical to the scale’s original form. Thus, results similarly verify that the UHS has both a high internal consistency value and test-retest reliability. Above all, results also show that the total scale score of the UHS correlated significantly with measures of loneliness, social support, social connectedness, and general satisfaction with life. Conclusions and Recommendations: The results suggest that the UHS and its subscales are reliable and valid scales to use for research evaluating the homesickness of freshmen university students in Turkey.

Özet

Problem Durumu: Küreselleşmenin ve teknolojik gelişmelerin bir fonksiyonu olarak çağdaş yaşam karmaşıklaşmakta, farklı yaş grupları ve farklı kültürler arasında etkileşim ve sosyal hareketlilikler gittikçe artmaktadır. Artık daha çok sayıda insan, kısa ya da uzun süreli olarak bu etkileşime ve sosyal hareketliliğe katılmaktadır. Gerek askere gitme, yatılı okulda okuma, farklı bir şehirdeki üniversiteye başlama gibi ülke içi hareketlilik bağlamında; gerekse yurt dışı eğitim alma, göçmen olarak yurt dışına gitme, eğitim temelli değişim programlarına katılma gibi ülkeler ve kültürler arası etkileşim bağlamında sosyal hareketlilik artmaktadır. Bazen bu hareketliliğe ülkeler arasındaki ya da ülke içindeki iç savaşlar, doğal afetler, kuraklık, açlık v.b etkenlerde eklenebilmektedir. Tüm bu hareketlilik sürecinde bireylerin yeni yaşamlarına uyum sağlayabilmeleri önemli bir sorun haline gelmekte, uyum sağlayamayan bazı insanlar geçmişi, önceki yaşam koşullarını, evlerini ve arkadaşlarını özlemektedir. Bu özlem süreci sıla özlemi olarak kavramsallaştırılabilir, yuvaya ve köklerine yönelik bir özlem olarak değerlendirilebilir. Sosyal hareketliliğin bir fonksiyonu olarak yaşanabilecek sıla özlemi yaşantısını anlamaya yönelik çalışmalara ve bireylerin sıla özlemi düzeylerini belirleyebilecek bir ölçme aracına gereksinim duyulacağı açıktır. Ülkemiz alan yazınında sıla özlemini ölçecek bir ölçme aracının olmaması, gerek bu sosyal hareketlilikten etkilenen popülâsyonu tanımada, gerekse bu popülâsyona yönelik yapılacak geliştirici ve önleyici psikolojik yardım çalışmalarını olumsuz etkileyecektir. Bu çalışmayla bireylerin sıla özlemi düzeylerini belirleyebilecek bir ölçme aracını Türkçe’ye uyarlayarak alan yazınındaki önemli bir boşluğun doldurulmasına katkı sağlamak amaçlanmıştır. Araştırmanın Amacı: Utrecht Sıla Özlemi(USÖ) Ölçeği’nin uyarlanması bu çalışmanın temel amacını oluşturmaktadır. Türk kültürüne Ölçeğin Türkçe’ye Uyarlanması: Ölçeğin orijinal İngilizce formu, ölçeği geliştiren araştırmacılardan izin alınarak, önce birinci yazar tarafından Türkçe’ye çevrilmiş, sonra Pamukkale Üniversitesi, Eğitim fakültesinde çalışan, alanda uzman ve iyi derecede İngilizce bilen üç öğretim üyesi tarafından Türkçe’den İngilizce’ye tekrar çevrilmiştir. Ölçeğin son şekli, üç öğretim üyesi tarafından çeviriler karşılaştırılarak elde edilmiştir. Araştırmanın Yöntemi: Araştırmanın çalışma grubunu Pamukkale Üniversitesi Eğitim Fakültesinde farklı bölümlerde öğrenim gören dört grup 1. sınıf öğrencisi oluşturmuştur. Birinci sınıf öğrencilerinin tercih edilmesinin nedeni, ölçeğin orijinal geçerlik ve güvenirlik çalışmasının yapıldığı gruba benzerliğidir. Araştırmada açımlayıcı faktör analizi, doğrulayıcı faktör analizi, ölçüt bağıntılı geçerlik ve iç tutarlılık için dört ayrı çalışma grubu kullanılmış, bir çalışma grubundaki bireyler diğer çalışma gruplarına alınmamıştır. Araştırmaya yaşları 16 ile 27 arasında değişen toplam 1130 kişi katı