Journals / Eskiyeni / 2020 / Cilt: 0 - Sayı: 41
Famous Orators of Islamic Political History: The Case of Duhāt al-‘Arab
- Journal
- Eskiyeni
- Pages
- 731–756
- DOI
- —
Abstract
Dahā (الدَّهَاء) is a qualification formed by coming of several qualifications together such as reason, intelligence, wisdom, being good at repartee, ability to find prompt and influential solutions to problems etc.; and dāhī (الداهِي) is the person having these spe-cialties at the highest level and becoming distinguished from other people. Duhāt al-‘Arab (دُهاة العرب), meaning genius figures of Arabs, are these being famous among Arabs as genius particularly in early Islamic period. This particular expression refers to a specific group with several persons, particularly four ones according to many narra-tions. These persons are ‘Amr b. al-‘Ās (d. 43/664), al-Mughīra b. Shu‘ba (d. 50/670), Ziyād b. Abih (d. 53/673), and Mu‘āwiya b. Abī Sufyān (d. 60/680).
Özet
Akıl, zekâ, idrâk, basiret, ileri görüşlülük, hazır cevaplılık, problemlere çabuk ve etkili çözüm bulabilme gibi özelliklerin bir araya gelmesiyle oluşan özelliğe dehâ; tüm bu vasıfları ileri derecede bünyesinde barındıran, bu yönleriyle diğer insanlardan ayrılan kimselere de dâhi denmiştir. Dühât-ı Arap ise, Arapların dâhileri, Araplar arasında dâhi olarak meşhur olmuş kişiler, Arap dâhiler gibi anlamlara gelmektedir. Özel bir kullanımı olan bu ifade, birkaç kişiden, rivayetlerin çoğunluğuna göre dört isimden oluşan özel bir grubu temsil etmektedir. Dühât-ı Arap dendiğinde akla gelen bu isimler ise, birçok kaynağa göre, Amr b. el-Âs (öl. 43/664), Mugîre b. Şu’be (öl. 50/670), Ziyâd b. Ebîh (öl. 53/673) ve Muâviye b. Ebî Süfyân’dır (öl. 60/680).