Evaluation of domestic violence towards women in Eskişehir

Yasemin BALCI, Tarık GÜNDÜZ, Hakan TOKA, Mesut ERYÜRÜK, Kenan KARBEYAZ, Harun AKKAYA

Abstract

Domestic violence towards women changes depending on interpersonal, cultural and social differences in different countries, and it has been seen throughout history in every society. In this study, it is objected to collect demographic data related with the women who have applied to law enforcement, and judicial units in Eskisehir province of Turkey. To obtain relevant demographic data, 79 women, directed because of domestic violence from their husbands, have been interviewed face to face. 59.5% of women have said that they are house wives, 32.9 % have said that they faced violence from their husbands just within the first month of their marriage, 41.8% have said that they faced violence because of being late home or missing work at home, 73.4% have said that their mothers have faced violence from their fathers. It has been seen as a requirement in short term that women's shelters should be replicated thorough put the country and these women and their children should be supported socially. In long term, in order to stop the gender based approach, it is suggested that education should be given in every step in society.

Özet

Kadına yönelik aile içi siddet, ülkeler ve bireyler arası kültürel, ekonomik ve sosyal farklılıklara baglı olarak degisimler göstermekle birlikte tarih boyunca her toplumda karsımıza çıkmaktadır. Sunulan çalısmada, Eskisehir il merkezinde es siddeti nedeniyle kolluk ve yargı birimlerine basvuran kadınlarla ilgili demografik bilgilerin elde edilmesi amaçlanmıstır. Bu amaçla es siddeti nedeniyle yönlendirilen 79 kadınla yüz yüze görüsme yapılmıstır. Kadınların % 59,5’i ev hanımı oldugunu, % 32,9’u evlendikten sonra ilk 1 ay içinde siddet görmeye basladıgını, % 41,8’i ev islerini eksik yapma, eve geç kalma gerekçesiyle siddet gördügünü, % 73,4’ü kendi annelerinin de babaları tarafından dövüldügünü ifade etmislerdir. Kadına yönelik siddetle mücadelede kısa dönemde, kadın sıgınma evlerinin yaygınlastırılması, sartlarının iyilestirilmesi, siddet gören kadınların ve çocuklarının sosyal olarak desteklenmesi, uzun dönemde, toplumsal cinsiyetçi yaklasıma son verilmesi için, toplumun her basamagına egitim vermek gerektigi düsünülmektedir.