The birth of armenian nationalist movements: Dashnak-cup alliance

Ermeni milliyetçilik hareketlerinin doğuşu taşnak- ittihat ve terakki ittifak

Abstract

Contraıy to the common knowledge in Turkey the revolutionary revival of the Armenians did not begin in the second half of the 17th cent my but rather in the first half of the 16 th century. Despite the fact that this argument is open to criticism since it was not the Ottoman Armenians but the Armenians of Iran who first attempted to establish an independent state, it is not possible to disregard the influence of the political revival of Armenians under Iranian rule in the 16th centwy on the Ottoman Armenians. In this article, the beginning of the revivalist movements pioneered by the Echmİyadzİn Church who are members of the Gregorian sect, the alliance of the Armenians with the Russians in order to break free of the Muslim rule, Russia s support especially after Tsar Petro 1st to the Armenians by giving them concessions, and the alliance between the CUP and the Dashnaks and Hinchaks will be evaluated. .-Iv the article suggests, this last alliance could not succeed, and after a while relations between Hinchaks and Dashnaks and the Young Turks soured.

Özet

Türkiye'deki yaygın kanaatin aksine Ermenilerde ihtilalci uyanış 17. yüzyılın ikinci yarısında değil 16. yüzyılın ilk yarısında başlamıştır. Bu yargı her ne kadar bağımsız bir devlet kurmak için ilk çaba sarf edenlerin Osmanlı Ermeni değil İran Ermenileri olduğuna dair eleştiri lebi ise de, 16 yüzyılda İran hâkimiyeti altında yaşayan Ermenilerde vukuu bulan politik uyanışın Osmanlı Ermenilerini de etkilediği yadsınamaz. Bu çalışmada söz konusu uyanış hareketlerinin Gregory en mezhebine mensup Eçmiycıdzin kilisesi önderliğinde nasıl başladığı, Müslüman idaresinden kurtulmak için Rusya ile nasıl işbirliğine gidildiği, Rusya nın özellikle Çar I. Petro 'elan itibaren Ermenilere ne tür imtiyazlar vererek bu hareketlerin güçlenmesine destek olduğu, Taşnak ve Hunçak örgütlerinin Jöntiirkler ile yaptığı ittifakın yahnlaşması konuları incelenmektedir. Görüleceği üzere bu son ittifak kalıcı olmamış, Hınçaklar ve Taşnakların kendi aralarında ve Jöntürkler ile ilişkileri kısa bir süre sonra bozulmuştur.