A CRITICAL OVERVIEW ON NAKHCHIVAN FROM THE INTERNATIONAL RELATIONS PERSPECTIVE: IS IT A PROBLEM OR AN OPPORTUNITY?

ULUSLARARASI İLİŞKİLER PERSPEKTİFİNDEN NAHÇIVAN ÜZERİNE ELEŞTİREL BİR BAKIŞ: SORUN MU FIRSAT MI?

Abstract

In this study, required practicable factors on establishment and maintenance of peaceful platform in terms of conflicts and relations specifically on Nakhchivan issue and generally on South Caucasus were discussed. The purpose of this study is to analyze the Nakhchivan issue which has been/has been became tangled and to offer a soft power based solution for future by determining the relations between these two countries which are bordering each other and which have the capacity of affecting the international system. To be successful in this purpose, firstly a history of relations between Armenia, Azerbaijan, Turkey and Iran was mentioned, afterwards the findings of the field study which were conducted by the researcher over the sample of 603 people in 10 universities in Tehran were shared and reflections of the results in terms of Turks, Azerbaijanis, Armenians and Iranians were analyzed. According to this, the reliance to Turkey, Azerbaijan and Armenia of the people in Iran who are satisfied with the regime and people who are not were compared; it was found out that although its firm alliance with Armenia as a part of its economic interests, Iran prefers Turkey. Within this context in this study, it was concluded that to prevent the conflicts in the region, it is essential that the economic dependency between countries should be increased and to maintain its regional power status; Turkey should prioritize the economic agreements rather than the political conflicts.

Özet

Bu çalışma Nahçıvan meselesi özelinde ve Güney Kafkasya genelindeki çatışma ve ilişkilerin barışçıl bir platformda tesis ve devamı için uygulanabilecek faktörlerin neler olması gerektiğini tartışmaktadır. Çalışmanın amacı bir sorun yumağı haline gelmiş/getirilmiş Nahçıvan meselesinin İran ve Türkiye pencerelerinden analiz edilmesi, birbirlerine sınırdaş olan ve uluslararası sistemi etkileme kapasitesine sahip bu ülkeler arasındaki ilişkilerin tespit edilerek geleceğe dönük yumuşak güç temelli bir çözüm önerisi ortaya koyulabilmesidir. Bu amaca ulaşabilmek maksadıyla çalışmada ilk olarak Ermenistan, Azerbaycan, Türkiye ve İran devletleri arasındaki ilişkilerin tarihçesinden bahsedilmiş, ardından yazar tarafından Tahran’daki 10 üniversitede 603 kişilik bir örneklem üzerinden gerçekleştirilen alan araştırmasının bulguları paylaşılmış ve elde edilen sonuçların Nahçıvan meselesi üzerine yansımaları analiz edilmiştir. Buna göre İran’da rejimden memnun olanlar ile olmayanların Türkiye, Azerbaycan ve Ermenistan’a güvenleri karşılaştırılmış; ekonomik çıkarlar bağlamında İran’ın, Ermenistan’la olan sıkı ittifakına rağmen Türkiye’yi tercih ettiği bulgusuna ulaşılmıştır. Bu bağlamda çalışmada; bölgedeki çatışmaların önlenebilmesi için ülkeler arasındaki ekonomik bağımlılıkların artırılmasının esas olduğu, Türkiye’nin bölgesel güç formunun devamı için siyasi anlaşmazlıklardan ziyade ekonomik işbirliklerini öncelemesi gerektiği sonucuna ulaşılmıştır.