Using indigenous knowledge to provide educational services for children with disabilities

Abstract

Using examples from the author’s experiences in Cambodia, India and the US, the papercautions against the trend of unconditional transfer of policies and practices in inclusive educationprevalent in the US, or “first generation inclusive education” countries (Kozleski & Artiles, 2014)to “second generation inclusive education countries”. Differences in political, economic, social andcultural climates make these transfers less applicable in the new contexts and therefore less effective.The paper examines specific challenges relating to implementing inclusive education and inidentifying and labeling students, and suggests the need to consider indigenous or local knowledgeto develop more appropriate policies and practices.

Özet

Makalede, yazarın Kamboçya, Hindistan ve ABD'deki deneyimlerinden örnekler kullanarak, ABD'de veya "birinci nesil kapsayıcı eğitim" ülkelerinden (Kozleski & Artiles, 2014) “ikinci nesil dâhil eğitim ülkelerine” , yaygın eğitimde politikaların ve uygulamaların koşulsuz olarak aktarılma eğilimine karşı uyarıda bulunulmaktadır. Siyasi, ekonomik, sosyal ve kültürel iklim farklılıkları, bu transferlerin yeni bağlamlarda uygulanabilirliğini azalttığından daha az etkili olmaktadır. Makalede, kapsayıcı eğitimin uygulanması ile öğrencilerin belirlenmesi ve etiketlenmesi ile ilgili spesifik zorluklar incelenmiş ve daha uygun politikalar ve uygulamalar geliştirmesi için yerli veya yerel bilginin dikkate alınması gereğini önerilmektedir.