Experience-based School Principals’ perspectives on the development of and roles of social relationships on Tanzania’s pre-primary school children’s learning

Tanzanyalı okul öncesi çocukların öğrenmelerinde sosyal ilişkilerin gelişimi ve rolüne ilişkin okul müdürlerinin deneyimine dayalı bakış açıları

Abstract

This paper investigated the perceived role of the social relationships in the pre-primaryschool children’s learning. It basically focused primary school principals’ perspectives on socialrelationship among pre-primary children and in relation to the school community. To achieve thestudy purpose, four specific objectives guided the study that engaged 12 school principals in Mbozidistrict in Mbeya region through the use of purposive sampling strategy. Informed by thephenomenographic research design, a semi-structured interview was used to collect data from theschool principals using face-to-face conversations that lasted for 30 - 50 minutes. The analysisfollowed the three conceptual tasks and revealed that school principal’s conceptions about a child’ssocial relationship staved off the development of inacceptable manner made possible throughcollaboration between family members (parents) and other community members. Cooperation andrespecting child’s needs are the two essential elements of positive teacher-child and child-childrelationships. Importantly, teaching children to be cooperative and respect one another and adultshelp in strengthening social relationship in the society.

Özet

Bu çalışma, okul öncesi çocuklarının öğrenmelerinde sosyal ilişkilerin algılanan rolünü araştırmıştır. Temel olarak ilkokul müdürlerinin okul öncesi çocuklarının arasındaki sosyal ilişkiler ile okul çevreleri ile olan ilişkilerine yönelik bakış açılarına odaklanmıştır. Bu nedenle, Mbeya bölgesinde Mbozi ilçesinde 12 okul müdürü ile amaçlı örnekleme yöntemi kullanılarak, araştırmanın amacına yön veren dört özel hedefe rehberlik edecek şekilde belirlenmiştir. Fenomenolojik araştırma tasarımının kullanıldığı araştırmada, daha önceden bilgilendirilen okul müdürleriyle 30-50 dakika süren yüz yüze yarı yapılandırılmış görüşmeler yapılarak veri toplanmıştır. Yapılan analiz sonucunda üç kavramsal durum şunu ortaya çıkarmıştır; okul müdürünün bakış açısı ile bir çocuğun sosyal ilişkilerinde uygun olmayan bir davranış aile üyeleri (ebeveynler) ve diğer topluluk üyeleri arasındaki iş birliğiyle ortadan kaldırılabilir. İş birliği ve çocuğun ihtiyaçlarına saygı duyulması, olumlu öğretmen-çocuk ve çocuk-çocuk ilişkilerinin iki temel öğesidir. Çocuklara işbirlikçi olmalarının ve birbirlerine ve yetişkinlere saygı duymalarının öğretilmesi toplumdaki sosyal ilişkilerin güçlenmesine önemli bir biçimde yardımcı olacaktır.