The clinical,biochemical, histopathological ınvestigation and treatment on experimental hepatic lipidosis in cats

Kedilerde deneysel hepatik lipidozis'te klinik,biokimyasal, histopatolojik incelemeler ve sağaltım

Abstract

The aim of this study is to evaluate the some clinical, heamatological, biochemical findings and histopathological examinations of the liver and to determine the effects of experimentally induced in hepatic lipidosis treatment on cats. In this study, there were (a total of 12 cats) 6 female and 6 male used. All subjects were over three year's old age and came from different breeds. Clinically, during the fasting period cats gradually last weight. In examination of mucosa, 3 cats showed slight icterus, 7 cats had pale mucosa, and 4 cats vomited and displayed slight dehydration. Findings of the blood heamogram were statistically significant. Platelet counts decreased, PT and APTT values increased; serum AST values were below the reference baseline but ALT, ALP and direct bilirubin values showed 2, 4 and 6 times that of the normal value respectively. While TG and VLDL cholesterol concentration increased, there were decreases in total cholesterol and LDL-cholesterol concentrations. Histopathologic examinations of liver samples taken by the ultrasound-guided biopsy revealed lipid vacuolization in various degrees during the overfeed period, however during the fasting period, more than 50% of the hepatocytes were detected to be filled with macrodrop. Treated cats, in comparison to untreated cats, started to eat in a shorter time, showed increased alertness to the environment and also vomiting and dehydration disappeared, in histopathalogical evaluation lipid vacuoles were detected to be appositionally lowered and to got smaller in size. However, there were no significant differences in biochemical parameters except for glucose and urea values.

Özet

Bu çalışma ile deneysel olarak oluşturulan hepatik lipidozis'te bazı klinik, hematolojik, biyokimyasal ve histopatolojik bulguların belirlenmesi ile sağaltım uygulamasının etkinliğinin araştırılması amaçlandı. Bu çalışmada yaşlan üç ve daha fazla olan farklı ırklardan 6 dişi ve 6 erkek toplam 12 kedi kullanıldı. Klinik olarak, aç bırakma döneminde kedilerin gittikçe zayıfladıkları, mukoza muayenelerinde üçünde hafif derecede ikterus, yedisinde solgunluk, dördünde kusma ve hafif derecede dehidrasyon belirlendi. Hemogram bulgularında istatistiksel olarak fark belirlenirken, platelet sayısında azalma, PT ve APTT'de uzama saptandı. Serum AST değerleri referans sınırların altında bulunurken, ALT, ALP ve direkt bilirubin değerlerinde sırasıyla 2, 4 ve 6 katı artışlar belirlendi, TG VB VLDL kolesterol konsantrasyonlarında artış, total kolesterol ve LDL-kolesterol konsantrasyonlarında azalma belirlendi. Ultrasonografı eşliğinde alınan biyopsi örneklerinin histopatalojik incelemelerinde yoğun besleme döneminde hepatositlerde değişik derecelerde yağ vakuolizasyonu belirlenirken aç bırakma döneminde hepatositlerin %50' sinden fazlasının iri vakuol ile dolu olduğu tespit edildi. Sağaltım uygulanan kedilerin, sağaltım uygulanmayanlara göre daha kısa sürede yemeye başladıkları, çevreye olan ilgilerinin arttığı, kusma ve dehidrasyonun düzeldiği, histopatalojik değerlendirmede vakuollerin giderek azaldığı ve çaplarının küçüldüğü belirlendi. Glukoz ve üre dışında diğer biyokimyasal parametrelerde önemli fark belirlenmedi.