An Ethical Evaluation of Transactional and Transformational Leadership on Task Conflict

Göreve İlişkin Çatışmalarda Etkileşimci ve Dönüşümcü Liderlik Üzerine Etiksel Bir Değerlendirme

Abstract

Current study aims to make an ethical evaluation of transactional and transformational leadership behavior on management of task conflict which is remarked to bring up functional outcomes in the literature, and to determine the dimensions noticed as a factor caused to be approved. With these purposes, a questionnaire based on a scenario conducted to last year business students and business master students totally 342 from two universities. At first, it is driven the cluster analysis in order to separate the sample into two different groups based on similarities and differences. Then it is tested whether there are statistical differences between two groups of participants. Participants evaluated and appropriated the transformational leadership -no differences between two groups- as an ethical approach. In next stage “Analytical Hierarchy Process” is conducted in order to determine the more effective dimension of transformational leadership dimensions –charisma, inspiration, individualized consideration and intellectual stimulation- on these perceptions. Results demonstrated that individualized consideration is more effective dimension of than the other dimensions on which transformational leadership is approved as an ethical approach in of task conflicts.

Özet

Bu çalışma literatürde fonksiyonel sonuçları olabildiğine değinilen göreve ilişkin çatışmaların yönetiminde etkileşimci ve dönüşümcü liderlik davranışının etiksel bir değerlendirmesini yapmak; bu liderlik tiplerinin etik olarak onaylanmasında öne çıkan faktörleri tespit etmek amacına yöneliktir. Bu amaçla iki üniversiteden toplam 342 işletme bölümü son sınıf ve lisans üstü işletme eğitimi alan öğrenci üzerinde senaryoya dayalı bir anket uygulanmıştır. İlk olarak kümeleme analiziyle, örneklem kütlesi benzerlik ve farklılıklar gözetilerek 2 farklı kümeye ayrılmış, daha sonra bu kümeler arasında istatistiksel farklılıkların olup olmadığı test edilmiştir. 2 kümenin anlamlı fark arz etmediği dönüşümcü liderlik etik bir davranış olarak değerlendirilmiştir. Bir sonraki aşamada ise bu değerlendirmede daha etkili olan dönüşümcü liderlik boyutunu (karizma, zihinsel teşvik, bireysel ilgi ve telkin edicilik) belirlemeye yönelik “Analitik Hiyerarşi Süreci” uygulanmıştır. Sonuç olarak dönüşümcü liderliğin göreve ilişkin çatışmalarda daha etik bir liderlik davranışı olarak değerlendirilmesinde “bireysel ilgi” boyutunun diğer boyutlardan daha etkili olduğu belirlenmiştir.