Escherichia coli and in vitro efficiency of antibacterial agents

Abstract

Purpose: To evaluate the in vitro efficiency of various antibacterial agents against E. coli strains. Material and methods: The isolated E. coli strains from the urine specimens of the patients who referred to our outpatient clinic or who were in their first two days of hospitalization were studied in vitro with disk-diffusion technique in order to evaluate the efficiencies of some antibacterial agents. The evaluated specimens had been collected between 1994 and 1997. Results: E. coli was highly resistant against sulbactam-ampicillin and co-trimoxazole. There was significantly increased resistance against norfloxacin in 1997 specimens when compared with those of 1995. The resistance againt ciprofloxacin was 11 % in 1997 specimens. Conclusion: There was a high ratio of resistance against some commonly used antibiotics for urinary tract infections. Increasing resistance against fluoroquinolones might alert the physicians for proper usage of antibiotics. To reduce the resistance of microorganisms against antimicrobial agents both the doctors and the patients must be educated for the treatment of infections.

Özet

Amaç: Antibakteriyel ajanların Escherichia coli kökenlerine karşı in vitro etkinliğini değerlendirmek Materyal ve Metot: 1994 - 1997 yılları arasında polikliniğimize başvuran ya da servisimize yatırılan hastaların, yatışlarından itibaren iki gün içerisinde idrarlarında üreyen E. coli kökenlerine karşı antibakteriyel ajanların etkinlikleri in vitro şartlarda disk difüzyon yöntemiyle değerlendirildi. Bulgular: Sulbaktam-ampisilin ve ko-trimoksazole karşı yüksek oranda direnç söz konusu idi. Norfloksasine karşı 1997'de 1995'e göre anlamlı direnç artışı gözlendi. Siprofloksasine karşı %11 oranında direnç vardı. Sonuç: Üriner enfeksiyonlarda sık kullanılan bazı antibiyotiklere karşı E. coli'nin direnç oranı yüksekti. Florokinolonlara karşı direnç artışının uyarıcı olması gerektiği düşünüldü. Direnç sorununu azaltmak için enfeksiyon hastalıklarının tedavisi açısından hekim ve hastaların bilinçlendirilmesi gerektiği kanaatine varıldı.