Analysis of stillbirths in the Obstetrics and Gynaecology Department of Erciyes University Medical Faculty during a three year period (1997-1999)

Erciyes Üniversitesi Tıp Fakültesi Kadın Hastalıkları ve Doğum Kliniğinde üç yıllık ölü doğumların analizi

Abstract

Purpose : This study was undertaken to determine the causes of stillbirths in our clinic and to discuss the procedures necessary to prevent the occurence of such unexplained stillbirths. Material and method: By surveying all births occurring in our clinic during a three year period from January 1997 to December 1999, the number of stillbirths was determined and the files evaluated. Fetuses after 21 weeks of gestation with an Apgar score of zero at first and fifth minutes were defined as stillbirth. The obstetric and medical history as well as obstetrics problems of women who had had a stillbirth were recorded. Stillbirths with congenital abnormalities and intrauterine growth retardation were determined. Result: Out of a total of 4850 births, 186 stillbirths were recorded. Thirty-four patients (18.27 %) were excluded from the study due to incomplete records. The occurrence of stillbirths in this study was 4.06 %. The most common systemic disease was severe pre-eclampsia, and the obstetric problem abruptio placenta. The rate of congenital abnormalities in the stillbirths was 13.8 % . In 26.4% of patients who had stillbirths the cause could not be explained. Conclusion: In order to reduce stillbirths, it is necessary to determine preventable or controllable situations and also to determine possible risk factors. In unexplained stillbirths, in addition to genetic and immunological studies, histopathological examination of the placenta and autopsy of the fetus can be helpful to determine the cause of stillbirth.

Özet

Amaç: Kliniğimizdeki ölü doğumların incelemelerinin yapılarak nedenlerinin saptanması ve nedeni belirlenmeyen ölü doğumlarda gerekli yaklaşımların tartışılması amaçlanmıştır. Gereç ve yöntem: 1 Ocak 1997 ile 31 Aralık 1999 yılları arasındaki üç yıllık sürede kliniğimizde gerçekleştirilen tüm doğumlar taranarak ölü doğumlar belirlendi ve dosyaları incelendi. Yirminci gebelik haftasından sonra 1. ve 5. dakika Apgar skoru '0' olan fetuslar ölü doğum olarak kabul edildi. Ölü doğum yapan hastaların, obstetrik hikayeleri, sistemik hastalıkları ve obstetrik problemleri kaydedildi. Ölü doğumlardaki konjenital anomaliler ve intrauterin gelişme geriliği olanlar belirlendi. Bulgular: Çalışmamıza aldığımız 4850 doğum vakasında 186 ölü doğum saptandı. Otuz dört hastanın (% 18.27) kayıtları eksik olduğundan çalışma dışı bırakıldı. Ölü doğum oranı % 4.06 idi. En sık rastlanan sistemik hastalık ağır preeklampsi, obstetrik problem ise plasenta dekolmanı idi. Ölü doğumlardaki konjenital anomali oranı % 13.8 idi. Hastaların % 26.4 ünde ölü doğum nedeni açıklanamadı. Sonuç: Ölü doğumların azaltılabilmesi için risk faktörlerinin belirlenmesinin yanı sıra, önlenebilir ve kontrol edilebilir durumların saptanması gerekmektedir. Nedeni açıklanamayan ölü doğumlardaki genetik ve immünolojik araştırmaların yanında plasentanın histopatolojik incelenmesi ve fetusa otopsi çalışmaları yapılması nedenin belirlenmesine yardımcı olabilir.