Less is More: The Effects of Digital Platforms to the Watching Experiences Of the Audience from the Perspective Of Consumption Culture

Az Daha Fazladır: Dijital Seyir Platformlarının Tüketim Kültürü Açısından İzleyicilerin Seyir Alışkanlıklarına Olan Etkisi

Abstract

Following the development of the technical infrastructure, online streaming platforms have spread in Turkey after 2010. These platforms have begun to offer users with a different viewing experience rather than traditional television channels, with the help of tablets and telephones. In the viewing experiences of different forms, the changing scale of the content or ability to adjust the viewing speed of the film or series while dividing them into short episodes is one of the most obvious technological features in the experience of different types of viewing experiences. Together with consumption culture, digital platforms have tried to shape themselves according to the new generation of consumption habits, with the decline in “long” contents in many media forms; such as films, series, novelties, novels, paragraphs and even sentences. This might lead to the possibility of consuming less visual content which is longer than two hours’ films and series. In this study, a survey will be conducted to find out how often young consumers experience an alternative viewing experience started with YouTube, and how often they use digital platforms such as Netflix, Puhutv, BluTV, Hulu and what specific content they expect from these platforms. The accessible universe of the questionnaire will be students who are studying for a bachelor’s degree in communication in a university in Istanbul. Within the boundaries of this universe, a ‘typical sampling method’ will be applied to a group of 102 students under the age of 29 in the Faculty of Communications of two foundation and two state universities in Istanbul. The results of the study are based on a social group that has grown up within the norms of the consumer society in Istanbul, will be regarded as findings. Then, after the evaluation of the result of the survey, the relation between consumer culture and viewing experiences will be discussed and examined on the context of how shorter and medium size productions might become more popular, which might change the perspective of the future film and series production.

Özet

Dijital yayıncılığın teknik altyapısının gelişmesinin ardından çevrimiçi seyir platformları, 2010 yılı sonrasında Türkiye’de giderek yaygınlaşmışlardır. Bu platformlar gerek televizyonlardaki gerekse tablet ve telefonlardaki uygulamalar aracılığıyla geleneksel televizyon ve film/dizi anlayışından farklı bir seyir tecrübesini kullanıcılarına sunmaya başlamışlardır. Biçim ve içerik olarak farklılaşan seyir deneyimlerinde, izlenilen içeriğin süresinin uzunluğunun değişimi ya da tıpkı dizi mantığında olduğu gibi parçalı hale geldiğinde kısa bölümlerden oluşup büyük bir içerik yaratırken izleyicinin kendi seyir hızını ayarlayabilmesi olanağı, en belirgin teknolojik özelliklerden olmaktadır. 1980’lerden sonra giderek etkisini gösteren tüketim kültürü ile birlikte yeni nesilde uzun süreli film ya da dizilere, romanlara, hatta cümlelere dahi olan tahammülün azalması sonucu, dijital platformlar da bu durumu göz önünde bulundurarak yeni neslin tüketim alışkanlıklarına göre kendilerini biçimlendirmektelerdir. Bu durum, iki saat üzerinde süren dizilerin ve filmlerin tercihen daha az tüketilmesi ihtimaline yol açmaktadır. Bu çalışmada, YouTube ile başlayarak alternatif bir seyir tecrübesini deneyimleyen genç kuşak bireylerin, günümüzde Netflix, Puhutv, BluTV, Hulu vb. dijital platformları ne sıklıkla kullandığına ve bu platformlardan beklediği özgün içeriğin biçimsel özelliklerinin ne olduğuna yönelik bir anket çalışması yapılacaktır. Anket çalışmasının ulaşılabilir evrenini, İstanbul ili içerisinde üniversitelerin iletişim fakültelerinde eğitim görmekte olan öğrenciler oluşturacaktır. Bu evren sınırları dâhilinde İstanbul’daki iki devlet ve iki vakıf üniversitesinin İletişim Fakülteleri bünyesinde 29 yaş altı yaklaşık yüz kişilik bir öğrenci grubuna ‘tipik örnekleme yöntemi’ uygulanacak olup, çalışmanın sonuçları İstanbul ilindeki modern tüketim biçimleriyle yetişip onu benimsemiş, küreselleşme ile uyumlu ve kent kültürünü içinde bulunan bir toplumsal gruba dair bulgular olarak kabul edilecektir. Ardından anket sonuçları, uzun süreli dikkat gerektiren materyale tahammülsüzlüğün oluştuğu hipotezi üzerinden, tüketim kültürü ve seyir deneyimleri arasındaki ilişki bağlamında değerlendirilecektir. Bu bağlamda günümüzde uzun metraj yapımlardan ziyade kısa ve orta metraj yapımların daha popülerleşmesi ve bu durumun gelecekteki yapımcılık anlayışına olan etkisi ele alınacaktır.

Keywords: Tüketim Toplumu, Dijital Yayıncılık, Seyir Pratikleri, Dijital Platformlar