The comparison of two different protocols of fluid therapy in treatment of diabetic ketoacidosis

Diabetik ketoasidoz tedavisinde iki farklı sıvı protokolünün karşılaştırılması

Abstract

Diabetic ketoacidosis, if not diagnosed and treated properly, is a serious complication that might result in mortality. Subclinical brain edema that might also exist at the beginning of treatment might become symptomatic due to some inappropriate applications during management of diabetic ketoacidosis. Efficacy of two different models of fluid therapy in two groups, in whom the patients of each were diagnosed as diabetic ketoacidosis and matched according to their clinical and laboratory characteristics, were assessed retrospectively in this study. At the beginning of fluid therapy, according to their dehydration status (deficit + maintenance), the first group was given 0.9% NaCl (SF) fractionated in 24 hours. When blood glucose was decreased below to 250 mg/dl, 1 part 0.9% NaCl in 1 part dextrose was administered. The second group, at the beginning, was given 0.9% NaCl in dextrose (2 parts, 1 part, respectively) fractionated in 36 hours (The Protocol of Turkish Quality Study Group in Diabetes Care), according to their dehydration status (deficit + maintenance). With respect to insulin and bicarbonate, the same rules were applied in both groups. Symptomatic brain edema occurred in none of the cases in both groups. It was concluded that two different protocols of fluid therapy did not cause significant difference, with respect to clinical and laboratory follow -up criteria.

Özet

Diabetik ketoasidoz, takip ve tedavisi doğru yapılmadığı durumda mortalite ile sonuçlanabilen ciddi metabolik bir komplikasyondur. Diabetik ketoasidoz tedavisi sırasındaki bazı uygulamalar, tedavi öncesinde de var olabilen subklinik beyin ödeminin semptomatik hale dönüşmesini kolaylaştırmaktadır. Bu çalışmada, diabetik ketoasidoz tanısı alan ve başvurudaki klinik ve laboratuar özellikleri açısından eşleştirilebilen iki hasta grubunda uygulanan iki farklı sıvı tedavi modelinin etkinliği, retrospektif olarak değerlendirildi. İlk gruba başlangıç sıvı tedavisi olarak % 0.9'luk NaCI (SF) dehidratasyon derecesine göre defisit+idame, 24 saatte fraksiyone şekilde ve kan şekeri 250 mg/ dl'nin altına indiğinde; 1 kısım SF 1 kısım dekstroz içeriğinde verildi. İkinci gruba başlangıç sıvı tedavisi 2 kısım SF, 1 kısım dekstroz içeriğinde, dehidratasyon derecesine göre defisit +idame, total miktar 36 saatte fraksiyone şekilde (Diabet Bakımında Türk Kalite Çalışma Grubu protokolü) verildi, insulin ve bikarbonat her iki grupta aynı kurallarla uygulandı. Hiçbir olguda tedavi sırasında semptomatik beyin ödemi saptanmadı. Bu değerlendirme sonucunda iki farklı sıvı tedavi protokolünün klinik ve laboratuar takip kriterleri açısından anlamlı farklılık yaratmadığı gözlendi.