Graves oftalmopatisinde octreotid ve idrar glikozaminoglikan düzeyleri

Seval AYDIN, Fulya AKIN, Hafize UZUN, Pınar KADIOĞLU, Hüsrev HATEMİ, Tijen ERDEM, Ertuğrul TAŞAN

Abstract

Octreotide, a potent somatostatin analogue has recently been proposed as an effective drug in the treatment of GO in some studies but most of these studies were uncontrolled and included only small numbers ofpatients. The purpose of this study is to assess the efficacy of OCT on the disease activity, estimated by measurement of GAG in the urine. This is a controlled study with the highest number of cases reported in the literature. Thirty-nine patients with GO and twenty-six healthy controls (HC) matched according to sex and age were included in the study. 18 patients were selected for treatment with TED as randomly, they received OCTIOOug subcutaneously three times daily for one month. Conventional therapy was continued for the remaining 21 patients. The activity of the disease before and after treatment was defined by clinical evaluation and measurement of GAG in the urine. Comparisons of mean GAG/creatinine values between these three groups revealed significantly lower values in the control group (F=238,87, p=0,000). Mean GAG and GAG/creatinine levels were significantly lower after octreotide therapy (p=0,000). In conclusion elevated urinary GAG excretion is characteristic for the clinical picture of the progressive GO. The remarkable decrease in GAG values during treatment correlated to the positive response to OCT theraphy.

Özet

Octreotid, bazı çalışmalarda Graves' oftalmopati (GO) tedavisinde etkili bulunarak, son zamanlarda önerilen güçlü bir somatostatin analogudur. Fakat bu çalışmaların çoğu kontrolsüz ve az sayıda hasta içeren çalışmalardır. Bu çalışmanın amacı octreotidin Graves' oftalmopatisindeki etkinliğini idrarda glikozaminoglikan (GAG) seviyesini ölçerek değerlendirmektedir. Bu çalışma, kontrollü bir çalışmadır ve literatürde belirtilenden daha fazla vaka ile çalışılmıştır. Çalışmaya 39 GO'lu hasta ven bunlarla yas ve cinsiyet açısından karşılastırılabilir 26 sağlıklı kontrol alınmıştır. Oftalmopatili grup randomize edilerek 18 tanesi octreotid tedavisi için seçilmiş ve bu gruba 1 ay boyunca günde 3 kez 100 |u.g subkutan octreotid tedavisi uygulanmıştır. Kalan 21 oftalmopatili hastaya konvansiyonel antitiroid tedavi devam edilmiştir. Hastalığın aktivitesi klinik olarak ve tedavi öncesi ve sonrasındaki idrar GAG düzeyleri ölçülerek değerlendirilmiştir. Sağlıklı kontrol grubu, octreotid tedavisi ve antitiroid tedavi alan grup ile sadece antitiroid tedavi alan grubun idrar GAG düzeyleri karsılastırılmıstır. Bu üç grubun idrar GAG/kreatinin ortalamaları karşılaştırıldığında sağlıklı kontrol grubunun GAG/kreatinin değerleri, oftalmopatili iki gruba göre anlamlı olarak düşük bulunmuştur (F=238,87 p=0,000). Octreoid tedavisi gören grubun tedavi sonrası ortalama GAG ve GAG/ kreatinin değerleri ileri derecede anlamlı olarak düşük bulunurken (p=0,000) sadece antitiroid alan grubun tedavi sonrası GAG ve GAG/kreatinin seviyelerinde değişiklik gözlenmemiştir. Sonuç olarak diyebiliriz ki idrarda GAG seviyesinin artması ilerleyici GÖ'nun karakteristiğidir. Tedavi esnasında GAG düzeyindeki belirgin azalma octreotid tedavisine pozitif cevabın göstergesidir