THE EDUCATIONAL POLICIES PERFORMED IN THE RURAL AREAS FROM THE OTTOMAN EMPIRE UP TO NOW

OSMANLI İMPARATORLUĞU'NDAN GÜNÜMÜZE KIRSAL ALANDA UYGULANAN EĞİTİM POLİTİKALARI

Abstract

Private practices for the education of the people in the rural areas weren't met at the Ottoman period of which 90% percent of the population lived in the rural areas until the II. Meşrutiyet. The educational discipline of that period consisted of religious Sıbyan and Medrese education and more secular Enderun School. However the rural population benefited from Sıbyan and Medrese education. Enderun School could only be benefited by nonMuslims). The private educational policies had been put into practice such as; Village institutes, Village teacher schools, Education courses and Public chambers, considering 75% of the population lived in the rural areas from the foundation of the republic up to the multi party period. Yet those practices were put an end after the following years of 1950 one by one since there hadn't been a remarkable change in the socio cultural features of the society. After that period, with the absence of the private educational policies, the educational problems of the rural population have been tried to overcome through the central village schools, the district boarding primary schools and the campaigns of some nongovernmental organizations. The research is going to be handled in three periods; the 1st. Period Ottoman Empire, the 2nd. Period from the beginning of the republic till 1950, and the 3rd. period from 1950 up to now will be included

Özet

Nüfusun %90'ına yakınının kırsalda yaşadığı Osmanlı döneminde; kırsal nüfusun eğitimine yönelik özel uygulamalara II. Meşrutiyet'e kadar rastlanılmamıştır. Bu dönemin eğitim sistemi dine dayalı Sıbyan ve Medrese eğitimi ile biraz daha laik olan Enderun Mektebi'nde verilen eğitimden oluşmaktadır. Kırsal kesim Sıbyan ve Medrese eğitiminden yararlanmakla beraber Enderun Mekteplerinden sadece gayri Müslimler ve devşirmeler faydalanabilmektedir. Cumhuriyetin kuruluşundan 1950'li çok partili döneme kadar, nüfusun %75'ine yakınının kırsalda yaşadığı dikkate alınarak, kırsal nüfusa yönelik; Köy Enstitüleri, Köy Öğretmen Okulları, Eğitim Kursları ve Halk Odaları gibi özel eğitim politikaları uygulamaya konulmuştur. Ancak, toplumsal yapının sosyokültürel özelliklerinde çok ciddi bir değişim sağlanamadığından, 1950 sonrası bu uygulamalara teker teker son verilmiştir. Bu dönemden sonra Türkiye'de kırsal nüfusa yönelik özel eğitim politikaları olmamakla beraber; merkezi köy okulları, Yatılı İlköğretim Bölge Okulu (YİBO) ve bazı sivil toplum kuruluşlarının kampanyalarıyla kırsal nüfusun eğitim sorunları çözülmeye çalışılmıştır. Çalışma üç dönemde ele alınıp; birinci dönem Osmanlı İmparatorluğu'nu, ikinci dönem Cumhuriyet'in başlangıcından 1950'ye kadar olan dönemi, üçüncü dönem ise 1950'den günümüze kadar olan dönemi içermektedir