A MEZZANINE FLOOR IN SOCIALLY CONSTRUCTED MATERNETY DISCOURSE: WET NURSING

SOSYAL OLARAK İNŞA EDİLMİŞ MODERN ANNELİK SÖYLEMİ İÇERİSİNDE BİR ASMA KAT: SÜTANNE GELENEĞİ

Abstract

The breastfeeding process, seen as the most basic obligation of being a mother today, has appeared through different alternatives throughout history.While there are also different options such as feeding with bottle, or feeding directly from an animal's breast, wet nursing have become quite the most popular among these. Although it has been assumed that the tradition of the wet nursing appeared to provide feeding in case of the death of mother or the inadequate production of milk, it has been observed that upper class families also has used wet nursing for their comfort.In these examples, the wet nursing not only has been used for providing the need for milk, but also for baby care and guidance.In medieval Europe, it has been observed that the suckling for noble or wealthy mothers has been accepted as a shame, so that the babies of these families have been given to wet nurses as soon as they born.Such experiences are incompatible with motherhood discourse, which is now defined as being identical with nature and functioning as sacred in nature, and which expresses that all these characteristics are again possible with the motherhood given by nature.Then, do the wet nursing tradions as it has been documented in the history should be evaluated as discrete situations, or do the discourse of motherhood that cause us to perceive these examples as an anomaly, should be reconsidered? This study aims to discuss the main claims of modern maternal discourse, which has been increasingly influential since the 18th century, starting from the historical aspects of motherhood and the historical examples of maternal tradition.

Özet

Bugün anne olmanın en temel yükümlülüğü olarak görülen emzirme süreci, tarih boyunca farklı alternatifler yoluyla hayat bulmuştur. Biberonla besleme, doğrudan bir hayvanın memesinden besleme gibi farklı seçenekler oldukça eski çözümler olarak karşımıza çıkarken bunlar arasında en bilineni sütannelik müessesesi olmuştur. Sütanne geleneğinin, temel olarak annenin ölümü ya da yetersiz süt üretimini ikame etmek üzere ortaya çıktığı tahmin edilse de bilinen birçok örnekte bu müssesenin keyfi bir tercih olarak genellikle üst tabaka ailelerinde kullanıldığı görülmektedir. Bu örneklerde sütannelik, süt ihtiyacını karşılamanın yanı sıra bebek bakımı ve rehberliği şeklinde değerlendirilmiştir. Ortaçağ Avrupası’nda ise soylu veya varlıklı annelerin emzirmesinin ayıp karşılandığı ve bu ailelerin bebeklerinin doğar doğmaz bir sütanneye gönderildiği gözlenmiştir. Söz konusu deneyimler, günümüzde doğayla eş özelliklerle tanımlanan ve yerine getirdiği işlev açısından kutsal görülen ve tüm bu özelliklerinin yine doğa tarafından verilmiş annelik dürtüsüyle mümkün olduğunu ifade eden annelik söylemiyle uyumsuzluk göstermektedir. O halde sütanne geleneğinin tarihte birçok benzer örneğinin belgelendiği kullanım biçimleri münferit örnekleri mi yansıtmaktadır yoksa bu örnekleri anomali olarak algılamamamıza olanak veren çağdaş annelik söylemi yeniden mi değerlendirilmelidir? Bu çalışma, annelik olgusunun tarihsel görünümlerinden ve sütannelik geleneğinin tarihsel örneklerinden yola çıkarak 18.yüzyıldan başlayarak etkisini giderek arttırmış olan modern annelik söyleminin temel saiklerini tartışmayı amaçlamaktadır.