BALKAN STATES BETWEEN TRANSATLANTIC CONNECTIONS AND RUSSIA IN THE POST COLD WAR: THE CASES OF SERBIA, MONTENEGRO and MACEDONIA

SOĞUK SAVAŞ SONRASINDA RUSYA ve TRANSATLANTİK BAĞLANTILAR ARASINDA BALKAN ÜLKELERİ: SIRBİSTAN, KARADAĞ ve MAKEDONYA ÖRNEKLERİ

Abstract

Following clashes in the Balkans in 1990s that caused bloodshed and countless internally displaced people, Balkan states came up with the EU and NATO accession vision for a hope of brighter future and encouraging reforms. While the U.S. and the EU keep backing the countries in establishing a stable Europe, internal vulnerabilities make the region sensitive to external influence that aim at alienating Western Balkan citizens from the EU and NATO. This article, therefore, focuses on the Western Balkan countries’ NATO and EU prospects with consideration of Russia as an external actor. By drawing on neoliberal institutionalist theory, the article suggests that Russian attempts of preventing NATO expansion in the region do not come at the expense of countries’ shifting away from European and Transatlantic integration trajectory. Broader geopolitical framework is given through three case studies, that are Serbia, Montenegro and Macedonia which examine countries’ internal struggles and focus on the foreign influence amid the process of NATO institutionalisation.

Özet

Balkanlar'da 1990'lı yıllarda kan dökülmesine neden olan ve sayısız insanın göçe zorlanmasına yol açan çatışmalarınardından Balkan ülkeleri kendileri adına daha parlak bir gelecek ve teşvik edici reformlar için AB ve NATO'yakatılım vizyonuyla öne çıkmışlardır. ABD ve AB, Balkan ülkelerini istikrarlı bir Avrupa kurma konusundadesteklemeye devam ederken, iç güvenlik açıkları, Batı Balkan ülkelerinin vatandaşlarını AB ve NATO’danuzaklaştırmayı hedefleyen dış etkenlere karşı duyarlı kılmaktadır. Bu makale, Rusya’yı bir dış aktör olarak kabulederek Batı Balkan ülkelerinin NATO ve AB vizyonlarına odaklanmaktadır. Makale, neoliberal kurumsalcı teoridenyola çıkarak, Rusya’nın NATO’nun ve AB’nin bölgedeki genişlemesini önleme girişimlerinin, bu ülkelerin Avrupave Transatlantik entegrasyon yörüngesinden uzaklaşmasına yol açmadığını öne sürmektedir. Çalışmada ülkelerin içsiyasi mücadelelerini inceleyen ve NATO'nun kurumsallaşma sürecindeki dış etkilere odaklanan, Sırbistan, Karadağve Makedonya olmak suretiyle üç vaka incelemesiyle geniş bir jeopolitik çerçeve sunulmaktadır.