Bacak uzunluğu eşitsizliğini düzeltmek için kendiliğinden uzayan intramedüller çivi uygulamasının erken dönem sonuçları

Early complications encountered using a self-lengthening intramedullary nail for the correction of limp length inequality

Abstract

Objectives: We evaluated early complications of self-lengthening intramedullary nails during limb lengthening in patients with post-traumatic or growth-related limb length deficiencies. Patients and methods: A retrospective review was undertaken of all patients who underwent femoral lengthening using the Internal Skeletal Distractor (ISKD Orthofix, McKinney, Texas) device beginning September 2003 at our tertiary care center. Data from the radiographic and clinical records of 11 limbs in nine patients (mean age 24 years; range 16 to 33 years) were derived. Complications were recorded and compared to the demographic data. Results: Preoperative leg length discrepancies averaged 3.7 cm (range 2.5 to 4.8 cm) and postoperative lengthening averaged 3.1 cm (range 2.3 to 4.4 cm). The mean follow-up was 16 months (range 12 to 26 months). The nails were removed after a mean of 11.5 months (range 8 to 16 months). Complications were encountered with eight ISKD nails (72.7%). Of these, seven complications necessitated the patients returning to the operating room. The average time to reoperation was 21 days (range 4 to 37 days). Two patients had two complications per ISKD. In all, there were four nails which failed to advance and required re-osteotomy, three premature consolidations which required osteoclasis, and one runaway nail advancement of 3.0 mm/day compared to the target lengthening rate of 0.8-1.0 mm/day. Conclusion: We believe that binding at the osteotomy site was responsible for failure of nail advancement in patients in whom lengthening failed. In the light of the high complication rate, surgeons’ vigilance during the postoperative period is crucial.

Özet

Amaç: Travmaya bağlı ya da büyüme ile ilgili bacak uzunluğu eşitsizliği olan hastalarda kendiliğinden uzayan intramedüller çivi ile ekstremite uzatma sırasında karşılaşılan erken dönem komplikasyonlar değerlendirildi. Hastalar ve yöntemler: 2003 yılı Eylül’ünden başlayarak, üçüncü basamak merkezimizde İnternal İskelet Distraktörü (ISKD Orthofix, McKinney, Teksas, ABD) ile femoral uzatma işlemi yapılan tüm hastalar geriye dönük olarak değerlendirildi. Bunlar arasında dokuz hastanın (ort. yaş 24; dağılım 16-33) 11 ekstremitesine ait radyografik ve klinik kayıtlar incelendi. Komplikasyonlar kaydedilerek demografik verilerle karşılaştırıldı. Bulgular: Ameliyat öncesi ortalama bacak uzunluğu eşitsizliği 3.7 cm (dağılım 2.5-4.8 cm) iken ameliyat sonrası sağlanan uzatma ortalama 3.1 cm (dağılım 2.3-4.4 cm) bulundu. Ortalama takip süresi 16 aydı (dağılım 12-26 ay). Distraksiyon çivileri ortalama 11.5 ay sonra çıkarıldı (dağılım 8-16 ay). Sekiz çivide komplikasyon gelişti (%72.7). Bunların yedisinde ortalama 21 günde (dağılım 4-37 gün) hastalara yeniden girişim gerekti. İki hastada çivi başına iki komplikasyon görüldü. Komplikasyon olarak ilerleme başarısızlığı gösteren dört çivide yeniden osteotomi gerekti; üç ayaktaki erken konsolidasyon için osteoklasis uygulandı; bir çivide ise hedeflenen 0.8-1.0 mm/gün ilerleme hızına karşın 3.0 mm/gün ilerleme hızıyla aşırı ilerleme görüldü. Sonuç: Uzatmanın başarısız olduğu hastalardaki çivi ilerlemesindeki başarısızlıkta osteotomi alanında oluşan eğilmenin rol oynadığını düşünüyoruz. Yüksek komplikasyon oranı göz önüne alındığında, ameliyat sonrası dönemde yakın takibin çok önemli olduğu görülmektedir.