Tavşanlarda tam kat eklem kıkırdak kaybının iyileşmesi: Fibroblast büyüme faktörü ile başarılı sonuçlar

The healing of full-thickness articular cartilage defects in rabbits: Successful results with fibroblast growth factor

Özlem CANÖZ, Mithat ÖNER, Mehmet HAZLICI, Oğuz TEMİZYÜREK, Mahmut ARGÜN, Ahmet GÜNEY

Abstract

Objectives: This experimental study aims to compare the effects of three techniques; free autogenous periosteal graft, demineralized bone matrix (DBM) and basic fibroblast growth factor (bFGF) combined with periosteal graft on the healing of full thickness joint cartilage defects in rabbits. Materials and methods: This study used 87 adolescent 16 week-old New Zealand rabbits of both sexes, with an approximate weight of 2500-3750 g. The rabbits were randomly divided into four groups including a control group and three experimental groups. Cartilage defects were created in the posterior weight-bearing area of the medial femoral condyles of the rabbits. The surfaces of the osteochondral defects were covered with free autogenous periosteal graft, DBM and periosteal graft combined with bFGF in the experimental groups respectively. The rabbits were sacrificed at 4, 8 and 12 weeks postoperatively. Macroscopic and microscopic evaluations were performed. Results: Periosteal grafts and DBM respond to the repair of cartilage defects in varying degrees. Although the macroscopic evaluation scores were higher in the bFGF group, there was no statistically significant difference between groups (p>0.05). The total scores on the histological grading scale were significantly higher in the bFGF group and control group than the other groups at 4th and 8th weeks (p

Özet

Amaç: Bu deneysel çalışmada serbest otojen periosteal greft, demineralize kemik matriksi (DKM) ve temel fibroblast büyüme faktörü (bFGF) ile kombine edilmiş periosteal greftin kullanıldığı üç tekniğin tavşanlardaki tam kat eklem kıkırdak kaybının iyileşmesi üzerine etkileri karşılaştırıldı. Gereç ve yöntemler: Bu çalışmada ağırlıkları yaklaşık 2500-3750 g olan 16 haftalık her iki cinsiyette 87 adet Yeni Zelanda tavşanı kullanıldı. Tavşanlar randomize olarak bir kontrol ve üç deney grubu olmak üzere dört gruba ayrıldı. Kıkırdak kaybı tavşanların medial femoral kondilitinin yük taşıyan posteriyor alanında oluşturuldu. Çalışma gruplarında osteokondral kayıpların yüzeylerine sırasıyla serbest otojen periosteal greft, DKM ve bFGF ile kombine periosteal greft uygulandı. Ameliyat sonrasında tavşanlar 4, 8 ve 12. haftalarda sakrifiye edildi. Makroskopik ve mikroskopik değerlendirmeler yapıldı. Bulgular: Periosteal greft ve DKM’nin kıkırdak kaybının iyileşmesine yanıtı değişik düzeylerde idi. Makroskopik değerlendirme puanları bFGF grubunda daha yüksek olsa da, gruplar arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark yoktu (p>0.05). Histolojik derecelendirme skalasındaki toplam puanlar bFGF grubunda ve kontrol grubunda diğer gruplara göre 4. ve 8. haftalarda, anlamlı derecede yüksekti (p