The future of education and some implications for the 'new' compulsory education model

Abstract

Humanisation is a historical process through which naturel and historical elements such as ecology, genetic, social, cultural and mental interact each other. The main concern for educators should be human development and the need for him or her to learn about himself as well as outside world. Current understanding of education^ developing humanbeing at a very limited level. Since so called 4+4+4 reform model is aimed at creating a new liberal and conservative society in Turkey, it is unable to enhance the human potential. The purpose of this article is twofold: To conseptualize the problems of the current education to be worsened by this new compulsory model and to start a discussion on the future of education in terms of individual, society ve nature cycle. Main emphasis of the following issues are as follows: Knowledge provided at schools is not being formed rationally. Scientific knowledge about the evoluation of human provided at schools is very limited. Human nature in education is not debated at all. The human nature understanding of the neo liberal and conservative education is not logical. Current education is both hierarchial and authoriterian. As expected, current education is in the service of the reproduction of the existing production and power relations.

Özet

İnsanlaşma, doğal ve tarihsel unsurların (ekolojik, genetik, zihinsel, toplumsal ve kültürel) birbiri ile etkileştiği tarihsel bir süreçtir. Eğitimcilerin temel ilgi alanı, insanın kendini ve dış dünyayı öğrenmesi ve insanın gelişimi olmalıdır. Bugünkü eğitim anlayışı, insanı ancak çok sınırlı bir düzeyde geliştirmektedir. Reform olarak getirilen 4+4+4 modeli, libera! ve muhafazakâr toplum yaratma amacına döniik olduğundan, insanın potansiyelini çok yönlii geliştiremez, Bu makalenin amacı, yeni zorunlu eğitim modelinin dalıa da ağırlaştıracağı eğitimin sorunlarını kavram s ali aştırmak ve birey, toplum ve doğa döngüsü bağlamında eğitimin geleceğini tartışmaya açmaktır. Makalenin izleği şu sorunlar üzerinedir: Okullarda öğretilen bilgi ortak akla uygun biçimde düzenlenmemiştir. Eğitimde insanın evrimine ilişkin bilgiye pek az yer verilmektedir. Eğitimde insan doğası sorunu tartışılmamaktadır. Liberal ve muhafazakâr eğitimin insan doğası kavrayışı ortak akla uygun değildir. Eğitim, lıiyerarşik ve otoriterdir. Eğitim, mevcut üretim ilişkileri ve güç ilişkilerinin yeniden üretimine hizmet etmektedir.