Rancière, Thinking, Education and Hatred of Democracy

Abstract

According to Jacques Rancière, education should aim emancipation through highlight in gexperience instead of focusing on the distinction between explanation and listening. However, current modes of governance, which are conceptualized as polis by Rancière, eradicate any possibilities for mental emancipation in education process especially in today’s neoliberal era. Institutions that implement such conditions through disregarding equality-based pedagogical approaches claim that inequality is “natural,” and by doing so transformin trinsic democratic perceptions into “hatred of democracy.” In this article, I will argue that the ideas that are transformed into the hatred of democracy cause the death of political action. The reason for this transformation today, I will continue to argue in paralel with Ranciere’s ideas, is because of the omission of equality as a mental and ethical prerequisite.

Özet

Jacques Rancière’e göre eğitim, açıklama/dinleme ayrımına odaklanmak yerine deneyimiöne çıkararak zihinsel özgürleşme amacını gütmelidir. Ancak ona göre polis rejimi eğitimsürecindeki zihinsel özgürleşme olasılığını ortadan kaldırmaktadır. Eşitlik temelli eğitimi yoksayan neo-liberal kurumlar, eşitsizliğin “doğal” olduğu vurgusunu öne çıkararak demokrasiyeilişkin yerleşik algıları “demokrasi nefreti”ne dönüştürmektedir. Bu çalışma, ilk olarak,Rancière’in eğitimde eşitliğin zihinsel ve ahlaksal ön koşul olmaktan çıkarılmasıyla politikeylemin ölümüne neden olunduğu tezinin bugün de geçerli bir tez olarak öne sürülebileceğiniiddia etmektedir.Çalışmada, ikinci olarak, eğitim ile demokrasi/ demokrasi nefreti arasındaözellikle toplumsal eşitlik bağlamında kurulacak bir ilişkinin zihinsel özgürleşme için birzorunluluk olduğu argümanı Rancière düşüncesi aracılığıyla ele alınacaktır.