Kala-azar in infancy and early childhood

Aysel AYDOĞAN, Serdar ALTINÖZ, Tanju ÇELİK, Tülay KAVAKLI, Metin KORKMAZ, Özensoy Seray TÖZ

Abstract

Kala-azar (visceral leishmaniasis), which is frequently caused by leishmania (L. donovani, L infantum and L. chagasi), is a protozoa/ disease. Visceral dissemination may result in fatal complications, if the disease is not treated. In this retrospective study, we evaluated 14 patients with Kala-azar who had been followed up in the department of infancy-childhood Dr. Behçet Uz Children Hospital during the last four years. The most frequent complaints were abdominal distention (14), fever (12), anorexia (12), development retardation (12), weakness (11), and sweating (7). The most prominent findings were paleness and hepatosplenomegaly. Anemia was marked in all of the patients. Laboratory diagnosis had been confirmed by demostrating the amastigotes in bone marrow aspiration in 14 patients. Cultures(Novy, McNeal, and Nicolle) were reproduced in three patients' specimens. Two family were investigated and two patients were diagnosed as Kala-azar. Nine of fourteen patients were treated with meglumin antimony, one of them with amphotericine B and meglumin antimony, and four of them were treated with amphotericine B. Patients were retrospectively searched in order to be diagnosed earlier and treated and the importance of family search was emphasized.

Özet

Kala-azar (Visseral Leishmaniasis) Leishmania (L donovani, L. infantum ve L. chagasi) parazitleri tarafından oluşturulan, tedavi edilmediğinde ölümle sonuçlanabilen protozoal bir hastalıktır. Bu çalışmamızda Dr. Behçet Uz Çocuk Hastalıkları ve Çocuk Cerrahisi Hastanesi'nde Süt-Oyun Çocuğu-1 Servisine son 4 yılda başvuran 14 Kala-azar olgusu retrospektif olarak incelenmiştir. Olgularda en sık görülen şikayetler: karın şişliği (14), ateş (12), iştahsızlık (12), gelişme geriliği (12 ), halsizlik (11) ve terleme (7) olarak değerlendirilmiştir. Fizik bakıda olguların tümünde soluktuk ve hepatosplenomegali saptanmıştır. Olguların tümünde anemi gözlenmiştir. Kemik iliğinde tanı koydurucu amastigotlar 14 olguda görülmüştür. 3 olguda NNN besi yerinde üreme gözlenmiştir. İki aile Kala-azar yönünden taranmış, 2 olguda pozitiflik saptanmıştır. 9 olgu Meglumin antimonate, 4 olgu Amfoterisin B, 1 olgu da Amfoterisin B ve Meglumin antimonate ile tedavi edilmiştir. Hastaların erken tanı ve tedavisinin yapılabilmesi için, olgular retrospektif olarak incelenmiş, aile taramasının önemi vurgulanmıştır.