A Retrospective Examination of Patients Evaluated for Suicide Attempt in the Pediatric Emergency Department: A Single Center Experience

Çocuk Acil Serviste Özkıyım Girişimi Nedeniyle Değerlendirilen Hastaların Geriye Dönük İncelenmesi: Tek Merkez Deneyimi

Özlem TOLU KENDİR, Hayri Levent YILMAZ, Sinem SARI GÖKAY, Aysegul Yolga TAHİROĞLU, Ulkar SHAMKHALOVA

Abstract

Objective: Suicide, which is a reflection of the emotional and communicative problems of the individual, is the most important psychiatric emergency. In this study, it was aimed to evaluate the psychosiodemographic characteristics and danger factors of children and adolescents treated for suicide in a university hospital pediatric emergency clinic serving a wide region, and to determine their relationship with Attention Deficit and Hyperactivity Disorder. It was aimed that the results would contribute to the planned clinical applications. Method: Electronic-archive medical file records of 374 children and adolescents under the age of 18 who were brought to the pediatric emergency department for suicide in a five-year period, who were evaluated by the physicians of child and adolescent mental health and diseases, and then applied to the same polyclinic at least once was viewed as. The sociodemographic and clinical characteristics of the patients, triggering factors, and diagnoses of mental illness during follow-up were examined. Patients' diagnoses, they were grouped as Attention Deficit and Hyperactivity Disorder, Mental Retardation, Mood Disorder, Post Traumatic Stress Disorder, Obsessive Compulsive Disorder and other Anxiety Disorders and Others. Data analysis was performed using the 15th version of the SPSS program. Results: Of the 350 patients included in the study, 295 (84.5%) were girls and their mean age was 15.2 ± 1.5 / year. While no mental disorder was found in 62 of the patients (17.7%), 54.9% were diagnosed with Attention Deficit Hyper Activity Disorder. A single mental disorder was found in 94 of the patients (26.9%), two diagnoses in 169 of the patients and three or more diagnoses in 13 (3.7%) of the patients. Conclusions: It is essential to recognize children and adolescents with suicide risk factors in advance and to take precautions. Patients brought to pediatric emergency services due to suicide attempt, after the first and emergency aid is provided, the child and adolescent psychiatry department should be evaluated and followed up.

Özet

Amaç: Bireyin duygusal ve iletişimsel sıkıntılarının yansıması olan özkıyım, en önemli psikiyatrik acildir. Bu çalışmada, geniş bir bölgeye hizmet veren bir üniversite hastanesi çocuk acil kliniğinde özkıyım nedeniyle tedavi edilmiş çocuk ve ergenlerin psikososyodemografik özellikleri ile tehlike etmenlerinin değerlendirilmesi, bunların Dikkat Eksikliği ve Hiperaktivite Bozukluğu ile ilişkisinin belirlenmesi amaçlandı. Sonuçların planlanan klinik uygulamalara katkı sağlaması hedeflendi. Yöntem: Beş yıllık sürede çocuk acil servise özkıyım nedeniyle getirilmiş, çocuk ve ergen ruh sağlığı ve hastalıkları hekimlerince değerlendirilmiş ardından da en az bir kez aynı polikliniğe başvurusu olan 18 yaş altı 374 çocuk ve ergenin elektronik-arşiv tıbbı dosya kayıtları geriye dönük olarak incelendi. Hastaların sosyodemografik ve klinik özellikleri, tetikleyici faktörleri, izleminde almış olduğu ruhsal hastalık tanıları incelendi. Hastaların tanıları; Dikkat Eksikliği ve Hiperaktivite Bozukluğu (DEHB), Zeka Geriliği, Duygu Durum Bozukluğu (DDB), Travma Sonrası Stres Bozukluğu, Obsesif Kompulsif Bozukluk (OKB) ve diğer Kaygı Bozuklukları ve Diğerleri şeklinde gruplandı. Veri analizi SPSS programının 15. versiyonu kullanılarak yapıldı. Bulgular: Çalışmaya dahil edilen 350 hastanın 295’i (%84.5) kız ve ortalama yaşları 15.2±1.5/yıl idi. Hastaların 62’sinde (%17.7) herhangi bir ruhsal bozukluk belirlenmezken, %54,9’u Dikkat Eksikliği Hiper Aktivite Bozukluğu tanısı aldı. Hastaların 94’ünde (%26.9) tek bir ruhsal bozukluk saptandı, 169’unda iki, 13’ünde (%3.7) ise üç ya da daha fazla tanı belirlendi. Sonuçlar: Özkıyım risk faktörlerine sahip çocuk ve ergenin önceden tanınması, önlemlerin alınması esasdır. Çocuk acil servislere özkıyım girişimi nedeniyle getirilen hastalar; ilk ve acil yardımı yapıldıktan sonra çocuk ve ergen psikiyatri bölümünce değerlendirilmeli ve takibe alınmalıdır. Bu makale daha önce poster bildiri olarak, ”Ulusal XIII. Ulusal Çocuk Acil Tıp ve Yoğun Bakım Kongresi” nde sunulmuştur.