Retrospective Analysis of the Effectiveness of Autogenous Grafts Used in Septorhinoplasty

Septorinoplastide Kullandığımız Otojen Greftlerin Etkinliğinin Retrospektif Analizi

Abstract

Objective: We aimed to investigate effectiveness of autogenous cartilage grafts in patients that operated as septorhinoplasty, and discuss the surgical results in the light of literature Study Design: Retrospective Cohort Materials and Methods: In this study, 237 patients operated as open technique septorhinoplasty who used autogenous cartilage grafts were included in the study between the years of 2008 and 2020. While ninety-one patients had previously undergone septorhinoplasty or rhinoplasty, 146 patients were not. Auricular, septal and costal cartilages were obtained from the patients. All of patients were interned in the hospital one day. External nasal splints were removed in seventh days. The patients were examined at 1, 2, 4, 12 and 24 th weeks after surgery. Also, we examined the patients each years postoperatively. Results: The mean age was 32,97(±9,79) years for 132 male patients, 30,37(±9,35) for 105 female patients. At the time of operation, their ages were varying from18 to 57. Postoperative follow-up period was as short as 8 months and 31 months at the longest. Autogenous cartilage graft was used in 226 of 237 patients who underwent open technique primary or secondary septorhinoplasty. In 11 patients, an Lstrut was created in place without the need for extra grafts. Two of these patients were primary rhinoplasty patients and 9 were secondary rhinoplasty patients. While L-strut formed in external with septal cartilage was used in 176 (77.9%), costal cartilage was preferred in 28 patients (12.4%) and auricular cartilage was preferred in 22 patients (9.7%). L-strut septal cartilage was used in 141 of the patients who underwent primary septorhinoplasty, and costal cartilage was used in 3. L-strut septal cartilage was used in 35 patients, costal cartilage in 25 patients and auricular cartilage in 22 patients who underwent secondary septorhinoplasty. Conclusion: We observed that the most effective autogenous grafts used in rhinoplasty was the septal L-strut cartilage graft with the minimum morbidity and the easiest to reach.

Özet

Amaç: Otojen kıkırdak greft kullanarak septorinoplasti ameliyatlarını gerçekleştirdiğimiz hastalarda otojen greftlerin etkinliğini kendi arasında karşılaştırmalı olarak incelemek ve sonuçlarını literatür eşliğinde tartışmak Çalışma Tasarımı: Retrospektif Kohort Gereç ve Yöntem:Kliniğimizde 2008-2020 yılları arasında açık teknik septorinoplasti ameliyatları gerçekleştirilen 237 hasta çalışmaya dahil edildi. Doksan bir hasta daha önce septorinoplasti veya rinoplasti ameliyatı geçirmişken, 146 hastanın öncesinde geçirilmiş cerrahi öyküsü yoktu. Hastalardan septal, auriküler veya kostal kartilaj alındı.Tüm hastalara 1 gün hastanede yatış verildi. Atelleri ise 7 cigün alındı. Ameliyattan sonra 1,2,4,12 ve 24. haftalarda kontrolleri yapıldı. Ameliyatı izleyen ardışık yıllarda da kontrole çağrıldı. Bulgular: Olguların 132 si (ort: 32,97±9,79) (%55.7) erkek, 105i (ort: 30,37±9,35) (%44.3) kadın idi. Operasyon anında yaşları 18 ile 57 arasında değişiyordu. Ameliyat sonrası takip süreleri en kısa 8 ay en uzun 31 ay oldu. Açık teknik primer veya sekonder septorinoplasti operasyonları yapılan 237 olgunun 226’sında otojen kıkırdak grefti kullanıldı. 11 hastada greft kullanılmasına gerek kalmadan yerinde L-strut oluşturuldu. Bu hastaların 2’si primer, 9’u sekonder rinoplasti hastasıydı. 176 hastada septal kıkırdak ile dışarıda oluşturulan L-strut kullanılırken (%77.9), 28 hastada kostal kıkırdak, (%12.4) ve 22 hastada ise auriküler kıkırdak tercih edildi (%9.7). Primer septorinoplasti ameliyatı yapılan hastaların 141’inde L-strut septal kıkırdak 3’ünde ise kostal kıkırdak kullanıldı. Sekonder septorinoplasti yapılan hastaların 35’inde L-strut septal kıkırdak, 25’inde kostal kıkırdak, 22’sinde ise auriküler kıkırdak kullanıldı. Sonuç: Rinoplastide kullandığımız otojen greftler içerisinden etkili olanının, morbiditesi en az olan ve en kolay ulaşılanın septal L-strut kıkırdak greft olduğunu gözlemledik.