ROBERT HENRYSON'IN “MORALL FABILLIS” ESERİNDE İNSAN-HAYVAN DEĞİŞİMLERİ

Özet

Fabl yapısal olarak iki bölümden oluşan bir türdür ve anlatı bölümündeki insanlaştırılmış karakterler ders bölümünde bir hakikate işaret eder. Geleneksel olarak fablların ders bölümü, anlatı bölümüne nazaran daha detaylı incelenmiştir. Fabl türünü ciddi bir edebi biçim olarak gören İskoç şair Robert Henryson, Morall Fabillis adlı eserinde, türü kendi ihtiyaçları için değiştirmekten geri durmamıştır. Dolayısıyla insanlığın günahkar durumu hakkında düşüncelerini iletmek için fabllarında Büyük Varoluş Zinciri kavramını kullanır. Böylece anlatı bölümündeki karakterler insanların dünyevi arzularına yenik düşmeleri sonucu hayvanlardan farksız olması konusunda bariz bir eleştiri haline gelir. Bu maksatla, bu makalede “The Cock and the Jasp”, “The Fox and the Wolf” ve “The Sheep and the Dog” adlı seçilen üç fablın anlatı bölümünde Henryson'ın fablın geleneksel hayvansı karakteriyle sınırlı kalmadığı, melez ve insansı olarak adlandırılabilecek fazladan iki karakter tipi daha yarattığı savunulur. Melez karakterler hayvanların insan rolünü benimseseydi nasıl karmakarışık bir dünya olurduyu göstermek için bir tür deney işlevi görür. İnsansı karakterler dünyevi arzularına yenik düştüklerinde insanların hayvanlardan nasıl farksız olurduğunu gösteren araçlar olur. Karakter tiplerinin çeşitlendirilmesi koleksiyonun maneviyat yerine dünyeviliğe bağlı olma temasının anlatı kısmına aktarılması konusunda Henryson'a yardım eder ve fabl türünün iki kısmı arasında eşitlik ve bütünlük oluşturur.

Abstract

Fable is a literary genre that is structurally bipartite, and the anthropomorphisedcharacters in the narrative part illustrate a truth in the moral part. Traditionally the moralpart of the fables has received closer scrutiny compared to the narrative part. Scottish poetRobert Henryson, who regards the fable genre as a serious form of literature, does notrefrain from modifying the genre for his needs in his work entitled Morall Fabillis.Accordingly, to convey his thoughts about the sinful condition of humankind, he employsthe concept of the Great Chain of Being in his fables. Thus, the characters in the narrativepart become a blatant criticism of humans' indulgence in their carnal appetites as a resultof which they become indistinguishable from animals. To this end, this article argues thatin the narrative parts of the selected three fables, namely, “The Cock and the Jasp”, “TheFox and the Wolf” and “The Sheep and the Dog” Henryson does not conne himself only toanimal-like characters of the traditional fable, but creates two additional character typeswhich can be called hybrids and human-like. The hybrid characters function as a kind ofexperiment to show how chaotic the world would be if the animals assumed the roles ofhumans. The human-like characters become tools to display how people areindistinguishable from animals when they yield to their earthly desires. Diversication ofthe character types helps Henryson transpose the collection's overarching theme ofsubjection to carnality instead of spirituality to the narrative part and establishes equalityand unity between the two parts of the fable genre.