AT THREE HIJRI CENTURY ORIGINATING BOOKS OF HADITH METHODOLOGY AND THEIR FEATURES

HİCRÎ III. ASIRDA HADİS USÛLÜNE KAYNAKLIK EDEN ESERLER VE ÖZELLİKLERİ

Abstract

Hadith methodology is a discipline determining the principles and terminologies in order to authenticate whether news/narrations are truly related to the Prophet. Most of these principles were determined, applied, and developed on the basis of necessities during the narration age. This work investigates the evolution of narration principles and related notions throughout the historical process, which is organized as follows: In the second chapter, four fundamental hadith methodology books of the 3rd century BH are addressed: Al-Shafi‘i's Al-Risalah, Muslim's Al-Sahih, Al-Ilal AlSager of Al-Tirmidhi, and Abu Dawood's Al-Risalah. The hadith methodology of these boks and first-use of some terminology are examined

Özet

Hadis usûlü, Hz. Peygamber’e isnâd edilen haberlerin aslına uygun nakli ve onaaidiyetini belirleme amacıyla konulan prensipleri belirleyerek bunlarla ilgili terimlerikonu edinen bir ilimdir. Sözü edilen temel ilkelerin büyük çoğunluğu rivayet, tedvinve tasnif döneminde olmak üzere tarihî süreçte ihtiyaca göre belirlenmiş, uygulanmışve geliştirilmiştir. Bu çalışmada hicrî III. asırda hadis usûlüne kaynaklık eden temeldört eser ele alınmıştır. Bunlar, Şâfiî’nin er-Risâle’si, Müslim’in Mukaddime’si,Tirmizî’nin el-İlelü’s-Sağîr’i ve Risâletu Ebî Dâvud’dur. Bu eserlerin ele aldığı hadisusûlü konuları incelenerek bazı ıstılahları kullanmada ilk oluşları değerlendirilmiştir.Bunların yanında dolaylı olarak hadis usulüne kaynaklık etmiş olan ilel ve tarihkaynaklarının hadis usulüne ne derece katkıda bulundukları da ele alınmıştır.