Effects of pentoxifylline on serum Tnf-alpha concentration and control of lung injury in blunt chest trauma patients

Künt göğüs travması olgularında pentoksifilin uygulamasının serum Tnf-alfa düzeyi ve akciğer hasarlanması üzerine etkileri

Anış ARIBOĞAN, Elif REYHAN, Egemen BİLGİN, Hasan AKMAN, Uğur ÖZBEK, Uğur ORAL

Abstract

In this study effects of pentoxifylline on control of lung injury and ARDS development in patients with pulmonary contusion due to blunt chest trauma. Twenty-one adult blunt chest trauma patients presenting with acute respiratory failure due to pulmonary contusion were scheduled for this study Pentoxifylline was used in group I (n=11) with 1-1.5 mg/kg/hour infusion during the first 72 hours of the early phase intensive care therapy and group II (n=10) was considered. In both group pulmonary artery catheter derived hemodynamic parameters (Cardiac index, Oxygen delivery, pulmonary vascular resistance index and systemic vascular resistance index) and respiratory parameters (peak and mean airway pressure, static compliance and exhaled tidal volumes) were measured every 8 hours. Lung injury was scored with the 'Lung injury score" every 24 hours during a 72-hour period Serum concentration of TNF-α leucocyte and platelets counts and body temperature were determined every 24 hours during a 72-hour period The patients who died from ARDS were noted in both groups Student's-t test, chi-square and analysis of variance were used for statistical analysis p0 05). PVRI values were decreased significantly at the 48.,56 ,64 and 72 hour measurements compared with control group (p0.05). In conclusion in patients with blunt chest trauma and pulmonary contusion use of pentoxyfilline infusion during the early phase of treatment could be considered as an effective measure to prevent inflammatory response to control acute lung injury without changing hemodynamic parameters.

Özet

Çalışmamızda kunt göğüs yaralanması ve pulmoner kontüzyon mevcut olgularda erken dönemde pentoksifilin uygulamasının pulmoner disfonksiyon ve akut akciğer hasarlanması (Adult Respiratory Distress Syndrome=ARDS) gelişimi üzerine etkileri değerlendirildi. Kunt göğüs travması ve pulmoner kontüzyona bağlı akut solunum yetmezliği mevcut 21 erişkin hasta iki grupta ele alındı, 1.grupta (n=11) olguların yoğun bakım ünitesine kabullerinden itibaren 72 saat süresince pentoksifilin 1-1.5 mg/kg/saat dozda IV infüzyon olarak uygulanırken II. grup (n=10) kontrol kabul edildi. Tüm olgularda yoğun bakım ünitesine kabullerinden itibaren 72 saat süresince; 8 saatlik periyodlarla hemodinamik parametreler; (kardiyak indeks (CI), doku oksijen sunumu (DO2), sistemik vasküler rezistans indeks (SVRI) ve pulmoner vasküler rezistans indeks (PVRI); yerleştirilen pulmoner arter kateteri ile ölçüldü. Pik havayolu basıncı, ortalama havayolu basıncı, statik komplians ve ekspire edilen tidal volümler 8 saatlik periodlarla kaydedildi. Hastaların serum TNF-alfa düzeyleri (ELISA yöntemi ile), lökosit ve trombosit değerleri 24 saatlik aralıklarla belirlendi ve vücut ısıları kaydedildi. "Akciğer hasarlanma skorları" 24 saatlik periodlarda değerlendirildi. ARDS nedeniyle kaybedilen olgular kaydedildi. Verilerin istatistiksel değerlendirmesinde Student's-t ,Varyant analiz ve ki-kare testleri kullanıldı. p2 değerlerinde 8.saatten itibaren II.gruba göre istatistiksel olarak önemsiz bir artış saptandı (p>0.05). I. grup SVRI değerlerinin S.saat ölçümünde azaldığı ve önemli bir değişiklik göstermeden devam ettiği belirlendi (p>0.05). I. gruba ait PVRI değerleri ise 48., 56., 64. ve 72. saatlerde II. gruba göre önemli derecede azalma gösterdi (p0.05). TNF-α ve Akciğer hasarlanma skorunun I. grupta 24. saatten itibaren her aşamada II. gruba göre önemli derecede düşük olduğu saptandı (p0.05). Olguların prognozu değerlendirildiğinde I. grupta 2, II. grupta 3 hastanın ARDS ile kaybedildiği belirlendi (p>0.05). Sonuç olarak; kunt göğüs yaralanması ve pulmoner kontüzyon olgularında travmayı izleyen erken dönemde infüzyon şeklinde pentoksifilin uygulamasının hemodinamik parametreleri önemli derecede etkilemeden gelişebilecek inflamatuar yanıt ve akut akciğer hasarlanmasının kontrolünde alternatif bir yaklaşım olabileceği kanısına varıldı.