Reconstruction of inferior vena cava with fascio-peritoneal tube graft: Effect of temporary distal arteriovenous fistula on patency (An experimental study)

Fasiyo-peritoneal tüp greftle vena kava inferior rekonstrüksiyonu: Geçici distal arteriovenöz fistülün greft açıklığına etkisi (Deneysel çalışma)

Ahmet ÇEKİRDEKÇİ, Erhan AYAN, Mutlu CİHANGİROĞLU, Mustafa K. BAYAR, Hakkı E. AKSULU, Mehmet DURAN

Abstract

PURPOSE: The main purpose of this study was to determine the effect of increased blood flow of inferior vena cava by means of distal arteriovenous fistula (AVF) on the patency of fascio-peritoneal tube graft. METHODS: In 16 mongrel dogs, a circular defect was created 3-4 cm in length at the infrarenal inferior vena cava (IVC). The defect was interposed with fascio-peritoneal tube graft. Femoro-femoral AVF was also applied to the half of the subjects just after the caval interposition. The graft patency was followed by angiography and Doppler ultrasonography. The period of the study was planned to be 30 days for each subject. RESULTS: In all subjects in which AVFs were not applied, the grafts were occluded because of acute thrombosis within the first week. In 6 of 8 subjects with AVFs, the grafts were patent till the end of 30th day of the work.CONCLUSION: The use of synthetic grafts can be unsuccessful in reconstruction of injuried IVC because of thrombogenicity or risk of infection; therefore autologous veins are preferred. However there are some problems about the use of autologous veins such as discordance of the diameter, and difficulties in providing and preparing of the graft. Thus, it is apparent that a readily available autologous tissue with desired dimensions is required in the replacement of the vena cava. When we used the fascio-peritoneal graft as an alternative material, we observed that the duration of patency of the grafts were short. On the other hand, increased blood flow of the IVC by distal AVF extended the duration of patency dramatically. We strongly recommend the application of temporary distal AVF in association with the reconstruction of large veins.

Özet

Vena kava inferior kan akım hızını distal arteriovenöz fistül (AVF) yoluyla artırarak fasiyo-peritoneal tüp greftin açık kalması üzerine olan etkisini araştırmaktır. YÖNTEM: Onaltı adet köpeğin infrarenal vena kavasında oluşturulan 3-4 cm lik sirküler defekt fasio-peritoneal tüp greft ile replase edildi. Deneklerin yarısında ayrıca femoro-femoral arteriyovenöz fistül yapıldı. Greft açıklığı anjiyografik ve Doppler ultrasonografik olarak takip edildi. SONUÇLAR: AVF yapılmayan deneklerin tümünde greftler akut tromboz nedeniyle ilk hafta içinde tıkandı. A VF yapılan deneklerin altısında ise 30 günlük deney periyodunda greftlerin açık olduğu saptandı. YORUM: Yaralanmış vena kava inferiorun sentetik greftlerle rekonstrüksiyonu infeksiyon riski veya tromboza yatkınlık nedeniyle başarısız olabilmektedir. Bu nedenle otojen venler tercih edilir. Ancak bunların kullanımında da çap uyumsuzluğu önemli bir problemdir; greftin elde edilmesi ve hazırlanmasında sorun yaşanabilir. Dolayısıyla vena kava repiasmanında kullanılabilecek alternatif otojen doku arayışları devam etmektedir. Bu amaçla fasiyo-periton kullanıldığında greft çok kısa sürede tıkanmakta, buna karşılık vena kava inferiorda kan akım hızının distal AVF yoluyla artırılması halinde greft tıkanıklığı önlenebilmektedir. Biz büyük venlerin rekonstrüksiyonunda geçici distal AVF'den yararlanılması gerektiğini düşünüyoruz.