Multilocular mesothelial inclusion cysts of the pericardium

Abstract

PURPOSE: Multilocular mesothelial inclusion cysts are mesothelial lesions of which the majority occur in the pelvic peritoneum of young women. Rarely they can also occur in pleura, inguinal region, adventitia of the aorta, and pericardium. Two unusual cases origined from pericardium are presented in this report. The purpose of this study is to examine the clinical significance of these lesions. METHODS: Hematoxylin-eosin stained slides were routinely examined. Immunohistochemical examination for pancytokeratin, factor Vlll-related protein, vimentin and epithelial membrane antigen was performed using the streptavidin-biotin technique with diaminobenzidine as a substrate. RESULTS: Histologically there were multiple small cystic formations lined by mesothelial cellswhich were positive for vimentin, pancytokeratin and epithelial membrane antigen in both specimens yielding the diagnosis of multilocular mesothelial inclusion cysts. CONCLUSION: Multilocular mesothelial inclusion cysts are benign processes that show a slow but progressive growth and frequent recurrences. A few cases with fatal prognosis have been reported. So it is important to recognize these lesions which are usually diagnosed randomly. Hence the available reports are limited, studies including larger series are needed to detect the prognostic significance of this rare entity.

Özet

AMAÇ: Multiloküler mezotelyal İnklüzyon kistleri (benign kistik mezotelyomalar), çoğunlukla genç kadınlarda, pelvik peritonda ortaya çıkan lezyonlardır. Plevra, inguinal bölge, aortun adventisyası ve perikard gibi nadir yerleşim yerleri de bildirilmiştir. Bu yazıda, perikardiumdan kaynaklanan iki nadir olgu sunulmuş ve bu lezyonların klinik açıdan önemlerinin irdelenmesi amaçlanmıştır. YÖNTEM: Rutin olarak hematoksilen-eozin boyalı kesitler incelendi. Pansitokeratin, faktör Vlll - ilişkili protein, vimentin ve epitelyal membran antijen için streptavidin-biotin tekniği ve substrat olarak diaminobenzidin kullanılarak immünohistokimyasal inceleme yapıldı. SONUÇLAR: Her iki materyale ait kesitlerde benzer görünüm mevcut olup immünohistokimyasal incelemede vimentin, pansitokeratin ve epitelyal membran antijen ile pozitif boyanma gösteren mezotelyal hücreler ile döşeli çok sayıda küçük kistik oluşumlar saptandı. Bu bulgular ışığında her iki olguya da 'multilokuler mezotelyal İnklüzyon kisti' tanısı kondu. YORUM: Multiloküler mezotelyal İnklüzyon kistleri benign oluşumlar olmakla birlikte yavaş ve progresif gelişim gösteren, sıklıkla tekrarlayan lezyonlardır. Literatürde, ölümle sonlanan birkaç olgunun mevcut olması nedeniyle, çoğunlukla rastlantısal olarak tanı alan bu oluşumların tanınması önemlidir. Mevcut yayınlar kısıtlı sayıda olguları içermekte olup ileride yapılabilecek daha geniş serileri içeren çalışmalarla Prognostik önemleri daha net bir şekilde ortaya konulabilecektir.