Central and peripheral conduction nerve abnormalities in diabetes mellitus

Abstract

PURPOSE: To investigate the degree of being affected by measuring central and peripheral nerve conduction time, electrophysiologically in diabetes mellitus that is making damage in central and peripheral nervous system. MATERIAL and METHODS: Somatosensory evoked potentials are recorded by stimulating median nerve and posterior tibial nerve in 25 subjects with diabetes mellitus. By stimulating median nerve, cortical N19 potentials, Erb potentials (N9-N11) and spinal components and also central conduction time are measured. P37potentials are studied by stimulating posterior tibial nerve. The results of diabetic group are compared with the results of 24 age and height-matched normal subjects. RESULTS: While sensory dominant polyneuropathy was detected in 19 subjects with diabetes mellitus, there was not any abnormality in 6 subjects. The peak latancies of all SEP components were delayed when compared with control group. While central conduction time could not be obtained in 6 subjects, it was delayed in 12 subjects. CONCLUSIONS: Diabetes affects central conductive functions as well as peripheral somatosensory pathways.

Özet

AMAÇ: Santral ve periferik sinir sisteminde hasara neden olan diyabetes mellitusta, elektrofizyolojik olarak santral ve periferik sinir iletim zamanının ölçülerek etkilenmenin düzeyinin belirlenmesi amaçlanmıştır. YÖNTEM: Diyabetes mellitus tanısı ile takip edilen 25 hastada elekronörografik incelemede N. medianus ve N. tibialis posterior sinirlerin uyarımı ile somatosensoryel uyarılmış potansiyel (SUP) çalışmaları gerçekleştirilmiştir. Median sinir uyarımı ile kortikal N19 potansiyelleri yanısıra Erb potansiyelleri (N9-N11) ve spinal komponentleri ile santral iletim zamanı ölçümü yapılmıştır. N. Tibialis posterior uyarımı ile P37 potansiyeli değerlendirildi. Elde edilen veriler yaşları ve boyları uyumlu 24 sağlıklı kontrol grubu ile karşılaştırıldı. BULGULAR: Diyabetes mellitus tanılı 19 olguda duysal ağırlıklı mikst tip polinöropati saptanırken, 6 olguda anlamlı anormallik tesbit edilemedi. Kontrol grubu ile karşılaştırıldığında bütün SUP komponentlerinin pik latanslarında gecikme tesbit edildi. Santral iletim zamanı 6 hastada hesaplanamadı, 12 hastada gecikmiş olarak bulundu. SONUÇ: Diyabetin periferik somatosensoryel yol kadar, santral iletim fonksiyonlarını da etkilediği görülmüştür.