Acquisition of Ditransitive Verbs in Turkish Hatice SOFU a , Diser ERTEKİN SUCAK

Abstract

In the acquisition of first language, among different word types “verbs” seems to be more challenging because of both the cognitive and linguistic constraints that they require. However, as Naigles & Hoff-Ginsberg (1998: 95) point out the effect of syntactic diversity in addition to frequency and positional salience leads to syntactic bootstrapping, which help children to acquire the meanings of new verbs. Thus, as children start using verbs in different combinations, they start to be aware of the abstract notions verbs denote and learn more new verbs. Within this framework children also acquire syntactic and semantic properties of these verbs such as the number of arguments a verb requires and whether the language in question allow argument ellipses. The aim of this study is to investigate how children acquire ditransitive verbs in Turkish. For this purpose, spontaneous speech data collected from 10 children between the ages of 1;4 and 3;6 and their mothers has been analysed both quantitatively and qualitatively. Six ditransitive verbs have been chosen for analysis. The results show that among the six verbs investigated, koy- (put) and ver- ‘give’ have been used more often than the other verbs by the children from the younger group. In the older group, in addition to the six verbs present in the vocabulary of younger children, new verbs have also appeared.

Özet

Anadil edinim sürecinde farklı sözcük türlerinden “eylemler”in edinimi bilişsel ve dilselözelliklerinden dolayı diğer sözcüklere göre daha zordur. Ancak, Nagles & Hoff-Ginsberg(1998: 95) te belirtildiği gibi sözdizimsel farklılık, sıklık ve eylemin tümcede bulunduğuyerin dikkat çekiciliği nedeniyle oluşan sözdizimsel kolaylık çocukların yeni eylemleriedinimlerini kolaylaştırır. Böylece, çocuklar eylemleri farklı bileşimlerde kullanmayabaşladıkça eylemlerin ifade ettiği soyut durumların farkında olmaya ve daha fazla eylemedinmeye başlarlar. Bu bağlamda, çocuklar eylemlerin gerektirdiği adlık sayısı, sözkonusu dilin dilde eksiltmeye yer verip vermediği gibi sözdizimsel ve anlamsalözelliklerini de edinirler. Bu çalışmanın amacı, Türkçede çiftgeçişli eylemlerin edinimsürecinin incelenmesidir. Bu amaçla, 1:4 ve 3;6 yaş grubu arasında 10 çocuktan toplananboylamsal veri nicelik ve nitelik açısından incelenmiştir. Bu analiz için altı çiftgeçişli eylemseçilmiştir. Sonuçlar incelenen altı eylem içinde koy ve ver eylemlerinin küçük yaştakiçocuklar tarafından daha çok kullanıldığını göstermektedir. Yaşça daha büyük olan grupiçinde incelenen altı eyleme ek olarak yeni eylemlerin de kullanıldığı gözlenmiştir.