Epidemiology of Sepsis in Neonates: Microbiological Profile and Antibiotic Susceptibility

Yenidoğan Sepsis Epidemiyolojisi: Etken Dağılımı ve Antibiyotik Duyarlılıkları

Abstract

Objective: Continuous surveillance is important to be informed on local epidemiology and cover organisms likely to cause sepsis in empirical therapy. We aimed to determine the characteristics of neonates withsepsis and etiological organisms in a single center.Material and Methods: This retrospective study included neonates admitted at level I-III units (NICU) in Kanuni Sultan Suleyman Training andResearch Hospital during a one-year period (January 1st, 2010 to December 31st, 2010). The characteristics of neonates diagnosed as sepsis werecompared to those without sepsis in order to determine risk factors. Thedistribution and resistance pattern of pathogens causing sepsis during2010 were identified and compared with those of the previous years.Results: Among the 4703 patients treated in our NICU, 292 (6.2%) werediagnosed as culture proven sepsis [96 early-onset sepsis (EOS), 196late-onset sepsis (LOS)]. Mean birth weight was 2304 ± 1066.9 g (640-5250 g) and mean gestational age was 36 ± 4.2 weeks (24-40 weeks).Preterm babies were infected four times more frequently than babiesborn at term [OR, 3.96 (95% CI, 3.10-5.06, p= 0.001)]. Presence of central venous catheter, ventilation support, total parenteral nutrition,and prolonged hospitalization were other risk factors for sepsis development. Mortality from EOS was higher than that from LOS (19.8% vs.4.1%, p= 0.001). Coagulase negative staphylococci (CoNS) were themost commonly isolated pathogens in blood cultures of term neonates.Gram-negative bacilli [Klebsiella pneumoniae (18.4%), other GNB (27%)]were more common in preterm babies than term neonates. Resistance topenicillin and ampicillin were high in gram-positive bacteria. Ampicillin,gentamicin, cefotaxime, and carbapenem resistances in GNB were 63%,36%, 33%, and 7.5%, respectively.Conclusion: Prematurity is a major risk factor for sepsis. During the yearsof 1997, 2005, 2007, and 2010, CoNS remained the most frequent pathogen. The relative proportion of gram-negative bacilli is substantial inpreterm babies. Carbapenem resistance in GNB is worth consideration.

Özet

Giriş: Sepsiste, lokal epidemiyolojinin bilinmesi ve ampirik tedavide etken olabilecek mikroorganizmaların kapsanması amacıyla devamlı sürveyans önemlidir. Bu çalışmada bir merkezde, sepsisli yenidoğanların özelliklerinin ve etken mikroorganizmaların belirlenmesi amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntemler: Bu retrospektif çalışma Kanuni Sultan Süleyman Eğitim ve Araştırma Hastanesi Yenidoğan Yoğun Bakım Ünitesi (YDYBÜ) Düzey I-III’te bir yılda (1 Ocak 2010-31 Aralık 2010) yatırılan yenidoğanları kapsamaktadır. Risk faktörlerinin belirlenebilmesi için sepsis tanısı alan yenidoğanların özellikleri sepsis olmayanlar ile karşılaştırıldı. 2010 yılında sepsise neden olan etkenlerin dağılımı ve antibiyotik dirençleri önceki yıllar ile karşılaştırıldı. Bulgular: YDYBÜ’de tedavi edilen 4703 hastanın 292 (%6.2)’si kültürle ispatlanmış sepsis [96 erken sepsis (EOS), 196 geç sepsis (LOS)] tanısı aldı. Ortalama doğum ağırlığı 2304 ± 1066.9 g (640-5250 g) ve ortalama gebelik haftası 36 ± 4.2 hafta (24-40 hafta) idi. Enfeksiyon gelişimi preterm bebeklerde, term bebeklere kıyasla 4 kat daha fazla bulundu [OR, 3.96 (%95 GA, 3.10-5.06; p= 0.001)]. Santral venöz kateter varlığı, mekanik ventilasyon desteği, total parenteral beslenme ve hastanede uzun süreli yatış diğer risk faktörleri idi. EOS’da mortalite LOS’a göre daha yüksek bulundu (%19.8 ve %4.1, p= 0.001). Term bebeklerin kan kültürlerinde en sık üreyen patojen koagülaz negatif stafilokok (KNS)’tu. Pretermlerde gram-negatif bakteriler (GNB) [Klebsiella pneumoniae %18.4 ve diğer gram-negatifler %27] term bebeklere göre daha sık olarak etken olmuştu. Gram-pozitif bakterilerde penisilin ve ampisilin direnci yüksekti.GNB’lerde ampisilin, gentamisin, sefotaksim ve karbapenem direnci sırasıyla %63, %36, %33 ve %7.5 bulundu. Sonuç: Prematürite sepsis gelişimi için önemli bir risk faktörüdür. 1997, 2005, 2007 ve 2010 yıllarının tümünde KNS en sık etken olarak görülmektedir. GNB’lerin kısmi oranı preterm bebeklerde önemli yer tutmaktadır. Gram-negatif bakterilerde karbapenem direnci dikkate değerdir