The comparison of Brucella gel agglutination test with other Brucella tests

Bir Üniversite Hastanesi’nde bildirimi zorunlu bulaşıcı hastalık bildirimleri ile ilgili hekimlerin bilgi düzeyleri

Mustafa KORKMAZ, Cem UYSAL, Ubeydullah DURMAZ, Özgür EZİN, Özcan DEVECİ, Davut İPEK, Yılmaz PALANCİ, Nezahat AKPOLAT

Abstract

Objective: In this study, it was aimed to compare the sensitivity of diagnostic tests in patients with a preliminary diagnosis of brucellosis.Methods: We have compared the serological methods, standard tube agglutination test (STA), Coombs Test (CT), Rose Bengal (RBT), and the gel centrifugation test. In patients with a preliminary diagnosis of brucellosis, subjects with a positive test result of RBT has been included in the research and other diagnostic tests STA, CT and Coombs Gel centrifugation tests were performed within the range of same titration.Results: Total 132 patient’s serums were studied. In RBT positive 92 patients’ serums, negative test results were found in 11 with STA, in 9 with CT and in 6 with gel test. While 35 patients were identified to be positive by using Brucella gel test at 1/5120 titer, no positive test results were seen with STA and CT at the same titer. Generally, CT results were one titration below the gel centrifugation test results.Conclusion: In conclusion, RBT and STA were not always adequate to determine the diagnosis of brucellosis. Low titer STA results should be supported by tests such as CT or gel centrifugation and the seroconversion must be monitored. Due to giving fast results, gel centrifugation test can be preferred in diagnosis of Brucellosis.Key words: Brucellosis, gel centrifugation, Coombs test

Özet

Amaç: Bu çalışmamızda hastanemiz de çeşitli servislerde çalışan hekimlerin bildirimi zorunlu bulaşıcı hastalıklar (BZBH)’ lar hakkındaki bilgi düzeylerinin değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Yöntemler: Çalışmamız bir anket çalışması olup, 2015 yılında Dicle Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanelerinde akademik personel ve asistan doktorlardan oluşan 105 kişiye gönüllülük esasına bağlı olarak uygulanmıştır. Bulgular: Çalışmamıza katılan 105 gönüllü hekimin 77 (%73,3) tanesi erkek olup 28 (%26,7) tanesi kadındı. Hekimler yaş aralıklarına göre değerlendirildiğinde 24-30 yaş aralığında 63 (%60), 31- 35 yaş aralığında 21 (%20 ), 36-40 yaş aralığında 14 (%13,3), 41 yaş ve üzerinde ise toplam 7 (%6,7) hekim bulunmakta idi. Hekimlerin 90 (%85,7)’ ının BZBH’ lar hakkında kendini bilgi yönünden yetersiz hissettiğini tespit ettik. Araştırmamızda yaş grubu, cinsiyet, unvan ve hekimlik süresi ile bilgi düzeyi arasında anlamlı istatistiksel bir fark saptanmadı (p > 0,05). Çalışmamızda hekimlerin çalıştıkları birimlere göre bilgi düzeyleri karşılaştırıldığında Enfeksiyon Hastalıkları, Tıbbi Mikrobiyoloji, Göğüs Hastalıkları ve Halk Sağlığı Anabilim Dalı gibi BZBH’ lar konusunda hizmet içi eğitim alan birimlerde BZBH’ lar hakkındaki bilgilerinin diğer birimlerle karşılaştırılmasında istatistiksel olarak anlamlı fark bulundu (p < 0,05). Sonuç: Daha uzun meslek deneyimi, unvan, yaş ve cinsiyet faktörlerinin BZBH’ lar hakkında bilgi düzeyinde etkili olmadığı ancak bu konu ile ilgilenen ve hizmet içi eğitim alan bölümlerde BZBH’ lar hakkında bilgi düzeyinin yüksek bulunması bunun eğitimle ilişkili olduğunu desteklemektedir. Hekimlerin işe giriş oryantasyon eğitimi konuları içinde ve hizmet içi alınan eğitimlerde BZBH ‘ ların öncelikli konular arasında yer alması yararlı olacaktır.