Colonic manometry: The preliminary experience and re- sults from Turkey

Kaan SÖNMEZ, Billur DEMİROĞULLARI, A. Can BAŞAKLAR, Sinan SARI, Buket DALGIÇ, İ. Onur ÖZEN, Nuri KALE, Ödül EĞRİTAŞ, S. Cüneyt KARAKUŞ

Abstract

Aim: Recently, colonic manometry (CM) studies have been used increasingly in order to get more information about colonic motility. No CM study has not been reported from Turkey before, so, in this study we aimed to share the preliminary results of our department. Material and Method: An eight-channel catheter was inserted into the colon via colonoscope under general anesthesia. At least eight hours colonic activities were recorded continuously. During the study, mainly, fasting and postprandial periods and post-enema response were recorded. Results: The first case was a 17 years old girl at and had severe constipation with megarectosigmoid. Although peristaltic activity was recorded proximal to the sigmoid, there was no peristaltism in dilated rectum and sigmoid, and later this part was removed. The second case was an 11 years old boy with soiling and megarectum unresponsive to any treatment since infancy. After CM, irritable bowel syndrome with constipation was identified and tegaserod was administered. The third case was an 8 years old boy with repaired anorectal malformation and permenant transverse colostomy. After evaluation of unused distal part of the colon, closure of the colostomy was advised to the parents. The fourth case was a six years old boy with difficulty of defecation since infancy and increasing narcolepsy. Abnormal propulsive activities were determined in his CM study and he was taken to the follow-up. The fifth case was a 5 years old boy with lymphoma and gradually increasing obstruction of the colon. There was not any propulsive ac- tivity during the CM study. This patient was thought as ha- ving paraneoplastic syndrome. The last case was a 17 years old girl with repaired cloacal malformation and transverse colostomy. Motility of distal colon was evaluated prior to colostomy closure and contractions like propagating spastic motor complex were observed. Conclusion: CM, in spite of its invasiveness, is a very useful study, especially in selected cases whose colonic motility cannot been evaluated by the other methods.

Özet

Amaç: Kalın barsak motilitesi hakkında bilgi sahibi olmak için manometri çalışmaları giderek daha çok önem kazanmaktadır. Ülkemizde ise şimdiye kadar bu konuyla ilgili bir çalışma bildirilmemiştir. Bu sunumda altı olguyla ilgili kalın bağırsak manometri (KMN) deneyimlerimizi paylaşmayı amaçladık. Gereç ve Yöntem: Genel anestezi altında kolonoskopi eşliğinde 8 kanallı kateter çekuma kadar gönderilmeye çalışılarak kalın bağırsağa yerleştirildi. En az 8 saat boyunca kalın bağırsak aktiviteleri izlendi. İzlem süresince açlık, tokluk ve lavman sonrası kayıtlar alınarak işleme son verildi. Bulgular: İlk olgu; 17 yaş, kız, doğduğundan beri müdahalesiz dışkılayamıyordu ve megarektosigmoidi vardı. Sigmoidin yukarısında ilerleyici bağırsak hareketi izlenmesine rağmen, altındaki genişlemiş kısımda hiçbir hareket izlenmedi ve bu bölge daha sonra çıkarıldı. İkinci olgu; 11 yaşında, erkek, bebekliğinden beri hiçbir tedaviye yanıt vermeyen dışkı kaçırması ve megarektumu vardı. Yapılan inceleme sonrasında kabızlıkla seyreden irritable barsak sendromu olduğuna karar verildi ve tegaserod tedavisi uygulandı. Üçüncü olgu; 8 yaş, erkek, opere anorektal malformasyondu ve kalıcı transvers kolostomisi vardı. Kullanılmayan distal bağırsağın aktivitesi manometri ile değerlendirildikten sonra aileye kolostominin kapatılması önerildi. 4. olgu; 6 yaş, erkek, bebekliğinden beri dışkılayamama ve giderek artan uyuma yakınması vardı. Manometri çalışmasında anormal yapıda ilerleyici bağırsak hareketi saptanan olgu takibe alındı. 5. olgu; 5 yaş, erkek; lenfositik lenfoma tanısı ile tedavi almakta olan hastada giderek artan kalın barsak tıkanıklığı bulguları vardı. Manometri- sinde ilerleyici bağırsak aktivitesi izlenmeyen hastada pa- raneoplastik bir durum olabileceği düşünüldü. Son olgu; 17 yaş, kız; kloakal malformasyon nedeniyle daha önce opere edilmiş, ancak halen kolostomisi kapatılmamıştı. Çalışmada spastik, motor kompleks tarzı ilerleyici kasılmalar izlendi ve kolostominin kapatılması önerildi. Sonuç: Diğer tetkikler kullanılmasına rağmen, ileri değerlendirme gerektiren seçilmiş olgularda, kalın bağırsak motilitesi hakkında direkt olarak bilgi veren KMN çalışmaları yardımcı olmaktadır.