Journals / Çocuk Acil ve Yoğun Bakım Dergisi / 2019 / Cilt: 6 - Sayı: 3
Pediatric Intoxication Cases Followed in the PICU; 2-year Experience
- Pages
- 150–155
- DOI
- —
Abstract
Introduction: There is no regional study presenting the pediatricintoxication cases followed in pediatric intensive care units(PICUs). As they show regional features, we aimed to present thepediatric intoxication cases followed in our PICU, and indicate ourself-constituted protocol about the PICU admission rules in thesepatients.Methods: Demographic, clinical and laboratory data of patients whoadmitted with intoxication and followed in PICU between October2015 and October 2017 were noted. PICU admission indicationswere evaluated.Results: Twenty-four (14%) of the 171 intoxication cases formedthe study group. Fourteen (58.3%) were female. Ten cases (41.7%)were under 5 years old, 6 (20.8%) were 5-12 years and 8 (37.5%)were over 12 years. In first group, all intoxications were by accident.In second, intoxications were due to accident (n=3), during drug usein treatment dose (n=2) and as a result of child abuse (n=1). In lastgroup, it was by accident in 2, but as a result of suicide in 6 cases.Active ingredients were; central nervous system drugs (n=9), plant(atropa belladona) (n=3), decongestant drugs (n=3), multiple drugs(n=4), intoxication by inhalation (n=1) and other drugs (n=4). Fifteenpatients (62.5%) had clinical indications for PICU admission. In five(20.8%) the poison control center advised PICU admission. In fourpatients (16.7%) we decided PICU admission because of the fatalnature of the ingested drugs.Conclusion: Our results suggest that every clinic, by taking theiravailabilities into account, should form its own protocols for PICUadmission for pediatric intoxication cases.
Özet
Giriş: Bölgemizde çocuk yoğun bakım ünitesinde (ÇYBÜ) izlenen çocuk zehirlenme olgularının sonuçlarını gösteren bir çalışma bulunmamaktadır. Bölgesel özellikler gösterdiğinden ÇYBÜ’de izlenen zehirlenme olgularını sunmayı ve bu hastalarda ÇYBÜ kabul kuralları hakkındaki kendiliğinden oluşan protokolü sunmayı amaçladık. Yöntemler: Ekim 2015-Ekim 2017 tarihleri arasında çocuk acil kliniğine başvuran zehirlenme olgularından ÇYBÜ’ye yatırılanların demografik, klinik ve laboratuvar verileri hastane tıbbi kayıt sisteminden elde edildi. Hastalar ÇYBÜ’ye kabul gerekçeleri yönünden değerlendirildi. Bulgular: Çocuk acil polikliniğine başvuran ve intoksikasyon tanısı alan 171 hastanın 24’ü (%14) çalışma gurubunu oluşturdu. Hastaların 14’ü (%58,3) kız çocuktu. Onu (%41,7) 5 yaş altında, altısı (%20,8) 5-12 yaş arasında ve sekizi (%37,5) 12 yaş üstündeydi. Beş yaş altındaki zehirlenmelerin tamamı kazara alınan ilaçlar sonucunda oluşmuşken, 5-12 yaş grubunda 3 olgu kazara alım, 2 olgu tedavi dozunda ilaç kullanımı ve bir olgu istismar sonucu oluşmuştu. On iki yaş üzerindeki hastaların 6’sı özkıyım amaçlı ilaç alımıyla ve 2’si kazara zehirlenmişti. Etken maddeye göre gruplandırma yapıldığında zehirlenmelerden sorumlu maddeler aşağıdaki gibi idi; santral sinir sistemi ilaçları (n=9), bitki (n=3), dekonjestan ilaçlar (n=3), çoğul ilaç (n=4), inhalasyon zehirlenmesi (n=1), diğer ilaçlar (n=4). Klinik olarak yoğun bakım gereksinimi olan 15 hasta (%62,5), zehir danışma merkezi tarafından yoğun bakım şartlarında takibi önerilmiş olan beş hasta (%20,8) ve aldığı maddenin ölümcül olduğu tarafımızdan öngörülen ancak başvurusunda klinik olarak yoğun bakım ihtiyacı olmayan dört hasta (%16,7) yoğun bakımda izleme alındı. Sonuç: Elde ettiğimiz veriler her kliniğin kendi şartlarını dikkate alarak, zehirlenme olgularının hangilerinin ÇYBÜ’ye kabul edileceği ile ilgili protokollerini oluşturmaları gerektiğine işaret etmektedir.