Journals / ÇOMÜ Ziraat Fakültesi Dergisi / 2021 / Cilt: 9 - Sayı: 2
The Effect of Different Climatic Conditions on Soil Formation in Çanakkale
- Pages
- 237–246
- DOI
- —
Abstract
This study was conducted within the borders of Çanakkale Province Yenice (Ahiler village-P1) and Ezine (Kızıltepe village-P2)and formation of two soil profiles on andesitic rocks under different precipitation and temperature conditions were investigated. The annual average rainfall of Yenice district (847 mm) is higher than that of Ezine (547 mm). Some physicochemical analyzes and mineralogical analyzes such as XRD (X-Ray Diffraction), SEM (Scanning Electron Microscopy), and EDS - EDX (Energy Dispersive X-ray Spectroscopy), and major oxides were performed was performed on soil samples taken on the basis of horizon in soil profiles with morphological definitions. Some weathering rates such as CIA (chemical weathering index), PIA (plagioclase alteration index) and SiO2/Al2O3 were calculated from the oxide analyses results. Profile 1 contains O-A -Bt-C-R and profile 2 contains A-Bw-C horizons. Profile 1 is sandy loam on the surface, clay loam and clay subsurface, and profile 2 is generally sandy clay loam. While an argillic horizon was formed in P1 as a result of leaching, there was a cambic horizon in P2. While the cation exchange capacity (CEC) in P1 was 42.48 cmolkg-1 in the argillic horizon, it was determined as 26.72 cmolkg-1 in the cambic horizon of P2. CIA and PIA dissociation indices of P1 were higher than that of P2. According to this result, it was determined that feldspars were more decomposed in P1 which had an older profile compared to P2. In addition, according to XRD analysis, kaolinite was present in P1 and albite was not found in feldspars, while kaolinite was not found in P2 and a significant amount of albite was determined. Soil profiles are classified as follows, respectively, according to soil taxonomy; profile 1 is Lithic Haplustalf, profile 2 is Humic Dystroxerepts; According to the WRB classification, profile 1 is classified as Epileptic Luvisols (Abruptic) and profile 2 is classified as Haplic Cambisols (Dystric).The results of the study showed that the differences in precipitation, which is one of the climate parameters, affect the profile structure of the soils, weathering levels, physico-chemical properties, and soil taxonomy in two soil profiles formed on andesitic rocks and under similar topographic conditions
Özet
Araştırma 2020 ve 2021 yılında Çanakkale ili Merkez (Dardanos ve Saraycık köyü) ve Ezine (Akköy) ilçelerinde farklı konukçu bitkilerde Tropinota (Epicometis) hirta (Poda,1761) (Coleoptera; Cetoniidae) erginlerin mevsimsel uçuşu ve popülasyon yoğunluğunu belirlemek amacıyla yürütülmüştür. Erginlerin yakalanmasında 50x35x20 cm ebatlarında #4D9AC9 hexadecimal mavi renk ile boyanmış içinde 1/3 oranında su bulunan ve cezbedici (1:1 Trans-anethol ve Cinnamil alcohol) ekli leğen tuzaklar kullanılmıştır. Tuzaklar şubat ayı ortalarından itibaren örnekleme yerlerine kurulmuş ve haziran ayı sonlarına kadar her gün kontrol edilerek suya yakalanan erginler kaydedilmiştir. 2021 yılında yapılan çalışmada Prunus domestica (erik), Prunus persica (şeftali) ve Prunus avium (kiraz) ve merada yakalanan ergin sayıları istatistiksel olarak karşılaştırılmıştır. Dardanos’ta kurulan tuzaklara T. hirta ilk erginleri 2020 yılında 02 Mart’ta ve 2021 yılında ise 12 Şubat’ta yakalanmıştır. Akköy’de ise 2021 yılında ilk erginler tuzaklarda erik parselindeki 13 Şubat’ta ve merada ise 24 Şubat’ta kaydedilmiştir. T. hirta erginleri meyve türleri dışında buğday ve bakla gibi kültür bitkileri ile 16 yabani konukçu bitkide tespit edilmiştir. Her iki yılın sonuçlarına göre Dardanos’ta Sinapsis arvensis (yabani hardal) bitkisinin T. hirta ergin uçuşunda önemli bir yere sahip olduğu görülmüştür. Çanakkale ilinde meyvecilik açısında önemli bir potansiyele sahip Saraycık köyündeki tuzaklarda her iki yılda da T. hirta ergin sayısı sınırlı düzeyde kalmıştır Buna karşın Dardanos ve Akköy’deki tuzaklarda yüksek sayıda ergin kaydedilmiş olup, Dardanos’ta meradaki tuzaklarda 2020 ve 2021 yılında 301 ve 412 ergin sayılmıştır. Akköy’de ise merada 362, erikte 574, şeftalide 279 ve kirazda 454 adet T. hirta ergini kaydedilmiştir. Sonuç olarak T. hirta’nın ilk ergin uçuşunda mera alanlarının önemli bir rezerv kaynağı olduğu görülmüştür.