Abdominal gunshot wounds: Analysis of 612 patients

İbrahim H. TAÇYILDIZ, Şükrü BOYLU, Yılmaz AKGÜN, Celalettin KELEŞ, Nedim ABAN

Abstract

Gunshot Wounds: Analysis of 612 Patients From January 1987 to June 1997, 612 consecutive pa¬tients with penetrating gunshot wounds of the abdomen treated by laparotomy were reviewed retrospectively. Age, frequency of shock, postoperative complications and caus¬es of reoperation and mortality were the criteria observed. There were 53 male and 81 female with the mean age of 35.7 years (range 15-79). The interval between trauma and laparotomy was earlier than an hour in 17.8 % of the patients. The systolic blood pressure on admission was lower than 80 mmHg in 401 (65.5 %) patients. Only one injured viscera was present in 107 (17.5 %) patients, while there were two in 181 (29.6 %), three in 231 (37.3) and four or more visceral injuries in 93 (15.2 %) patients. Chest was the most commonly injured extraabdominal re¬gion of the body. The small bowel (66.2 %), colon (51.8 %), liver (37.4 %) and stomach (27.4 %) were the most commonly injured intraabdominal viscera. Twenty-seven percent of patients needed 2 U of blood transfusion while it was 3-6 U in 61.7 % and more than 6 U in 11.3 % of the patients. Respiratory problems (11.3 %). wound infection (7.7 %) and intraabdominal abscess (5.4 %) were the most common complications seen postoperatively. Five percent of the patients were reoperated-frequently be¬cause of hemorrhage. The overall mortality rate was 16.1 %. Perioperative shock and coagulopathy were the major causes of the death within 48 hours of the trauma, sepsis and multiple organ failure were the causes in 20.4 % of the deaths. Because of the failures in the organizations of first aid and transport of the patients and to draw out of the interval between the trauma and treatment; most of the patients have signs of hypovolemia on admission. Our series show that the mortality rate increases when shock and vascular injury are present or the interval between the trauma and treatment is longer than 3 hours.

Özet

Ocak 1987 ile Haziran 1997 tarihleri arasında abdominal ateşli silah yaralanması nedeni ile cerrahi tedavi yapılan 612 olgu; yaş, etkenin balistik özelliği, hipovolemik şok varlığı, transfüzyon sayısı, abdominal ve ekstra-abdomi-nal organ yaralanma sıklığı, postoperatif komplikasyon-lar, reoperasyon ve mortalite nedenleri açısından değer¬lendirildi. Olguların 531'i erkek, 81'i kadın olup, yaş orta¬laması 35.7 idi. Yaralanmaların 67 (% 10.9)'sinin parça tesirli patlayıcılar, 98 (% 16.0)'inin yivsiz uzun namlulu, 216 (% 35.3)'sının yivli uzun namlulu (yüksek hızlı), 231 (% 37.7)'inin yivli kısa namlulu silahlar ile geliştiği belir¬lendi. Yaralanma ile laparotomi arasındaki süre olguların % 17.8'inde 1 saatin altında iken, % 63.8'inde 1-3 saat arasında olduğu ve başvuru anında ölçülen sistolik kan basıncı değerinin 401 (% 65.5) olguda 80 mmHg ve altın¬da bulunduğu saptandı. Olguların 107 (% 17.5)'sinde 1, 181 (% 29.6)'inde 2, 231 (% 37.7)'inde 3, 93'{% 15.2yün¬de 4 veya daha fazla sayıda organ yaralanması olduğu, toraks yaralanmasının en sık eşlik eden ekstra-abdominal yaralanma olduğu belirlendi. En sık yaralanan abdominal organlar ince barsak (% 66.2) ve kolon (% 51.8) olup, bunu karaciğer (% 34.4), mide (% 27.9) ve diyafragma (% 27.4) izliyordu. Transfüzyon sayısı olguların % 27'sinde 2 Ü, % 61.7'sinde 3-6 İl, % 11.3'ünde ise 6 Ü'den fazla idi. Postoperatif en sık solunum sistemi komplikasyonlan (% 11.3) ile karşılaşılaşılır iken, yara enfeksiyonu (% 7.7) ve intraabdominal abse (% 5.4) bunu izliyordu. Olguların % 5.7'sinde reoperasyon gerektiği ve en sık nedenin kanama¬lar olduğu saptandı. Genel mortalite oranı % 16.1 olup, perioperatif şok ve koagulopatinin (% 70.4) ilk 48 saatteki ölümlerin temel nedeni olduğu belirlendi. Sepsis ve mul-tiorgan yetmezliği ise ölümlerin % 20.4'ünden sorumlu idi. Serimizde, ilk yardım ve hasta transportu konusundaki organizasyon eksikliğinin, yaralanma ile cerrahi tedavi arasında geçen sürenin uzamasına neden olduğu, buna bağlı olarak olguların büyük bir bölümünün hipovolemı bulgularıyla hastane acil servislerine getirildiği görül¬mektedir. Sonuçlarımız, yüksek hızlı silahların, vasküler yaralanmaların, şok varlığının ve yaralanma ile laparoto¬mi arasındaki sürenin 3 saatin üzerinde olmasının morta-liteyi arttırdığını göstermektedir.