Journals / Cumhuriyet Tıp Dergisi (ELEKTRONİK) / 2011 / Cilt: 33 - Sayı: 4
Behçet hastalığında kolşisin, kolşisin ve antiagregan aj anın p rotein oksidasyonu üzerine in vivo etkileri
- Pages
- 435–442
- DOI
- —
Abstract
Aim. Behcet s Disease is a chronic, systemic inflammatory disease. Oxidative stress related toplasma protein modifications may have an important role in the progression of Behcet s Disease.In this study the effect of oxidative damage during the course of Behcet s disease on plasmaproteins and the effect of colchicine and anti-aggregating agents on prevention or depression ofoxidative damage was evaluated by plasma protein characterization and quantitation. Methods. 45Behcet s Disease and 40 control subjects were included in this study. Study groups are determinedas Group I: in inactive stage receiving no drugs, Group II: active stage receiving only colchicine(1.0-2.0 mg/day), and Group III: in active stage receiving colchicine and antiagregating agent(acetyl salycilic acid 100 mg/day). Plasma total protein, plasma carbonyl content, plasma totalthiol levels were determined spectrophotometrically. Erythrocyte sedimentation rate (ESR) and C- reactive protein (CRP) were evaluated by conventional methods. The protein peak areas wereanalyzed through high pressure liquid chromatography (HPLC). Results. Plasma protein levelswere significantly higher in Group I and Group II compared to controls. Plasma carbonyl levelswere higher in Group I, II and III than the control groups. After colchicine ve antiaggregatingagent treatment in patient groups plasma carbonyl and were found significantly lower whereasthiol levels were found significantly higher in Group III than the other patient groups. Respons ofplasma CRP and ESR levels to treatment in Group III were significantly positive compared to theother groups. Plasma protein fragmantation was not dedected in Behcet s diseases. Conclusion.The plasma protein data which developed upon oxidative stress is very valuable inphysiopathology of Behcet s Disease. When the relation between severity of the disease and theextent of oxidative stress is considered, multicentral and longterm clinical follow ups could beproposed.
Özet
Amaç. Behçet hastalığı (BH), kronik, sistemik bir enflamatuar hastalıktır. Oksidatif stres plazmaprotein modifikasyonlarıyla ilişkilidir ve Behçet hastalığının gelişiminde önemli rol oynayabilir.Bu çalışmada, Behçet hastalığında geliştiği düşünülen oksidatif hasarın plazma proteinlerineetkisinin belirlenmesi ve tedavide kullanılan kolşisin ve antiagregan ilaçların oksidatifhasara/cevaba etkisinin protein kantitasyonu yapılarak değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Yöntem.Çalışmaya 45 Behçet hastası ve 40 kontrol grubu dahil edildi. Çalışma grupları, Grup I: hiç ilaçkullanmayan inaktif durumdaki hastalar; Grup II, yalnız kolşisin kullanan (1,0-2,0 mg/gün) veGrup III, aktif durumdaki kolşisin ve antiagregan (asetil salisilik asid 100 mg/gün) kullananhastalar. Plazma total protein, plazma karbonil, total tiyol seviyeleri, ESR ve CRP seviyeleribelirlendi. Protein pik alanları yüksek basınçlı sıvı kromatografisi ile analiz edildi. Bulgular.Plazma protein düzeyleri kontrollarla karşılaştırıldığında Grup I ve IIde anlamlı derecedeyüksekti. Plazma karbonil düzeyleri kontrollere göre Grup I, II ve IIIde anlamlı derecedeyüksekti. Kolşisin ve antiagregan tedavisi sonrası Grup IIIde karbonil düzeyleri anlamlı derecededüşerken plasma tiyol düzeyleri anlamlı derecede yüksek bulundu. Plazma CRP ve ESRdüzeylerinin tedaviye cevapları Grup IIIde diğer gruplarla karşılaştırıldığında anlamlı derecedepozitif bulundu. Plazma protein fragmantasyonu Behçet Hastalarında tespit edilmedi. Sonuç.Oksidatif strese bağlı olarak gelişen plazma protein modifikasyon verileri Behçet hastalığınınpatofizyolojisinde çok değerli olabilir. Hastalığın şiddeti ve oksidatif stresin yaygınlığı arasındakiilişki de gözönüne alındığında çok merkezli ve uzun dönem klinik takiplerin olduğu çalışmalarınyapılması gerekmektedir.