God's Power and Impossibility in al-Ghaz?l?and Thomas Aquinas

Abstract

During the Middle Ages, most of theological and philosophical works, like Avicenna's eş-Şifa: Ilahiyat (The Healing: Metaphysics), al-Ghazali's Maqasıd alFalasifa (The Aims of Philosophers), and Averroes's commentaries on Aristotle's books were translated into Latin language. Through these translations, many controversial issues in the Islamic thought, like "whether God knows partials in their essence", "whether God acts necessarily because of His nature", and "whether reason etmiştir. Bunlara ilaveten Tanrı'nın mutlak kudretinin alanının ne olduğu sorunu da Batı düşüncesinde bilinir hale gelmiştir. Bu çalışmada, "Tanrı mantıksal olarak mümkün olanı yapabilir ve bu durum Tanrı'nın mutlak kudretine halel getirmez" anlayışının Latin Batı dünyasına İbn Sînâ'nın eşŞifâ'sı ve Gazâlî'nin Makâsıd'ının çevrileri vasıtasıyla intikal ettiği ortaya konulmaya çalışılmıştır. Tespit edebildiğimiz kadarıyla, Gazâlî'nin Makâsıd'ta bu konuya ilişkin serdettiği fikirler ile Hıristiyan teolog/düşünür Thomas Aquinas'ın fikirleri arasında önemli ölçüde benzerlik söz konusudur. Söz konusu benzerlik temele alınarak, Thomas Aquinas'ın bu hususta İslam düşüncesinden beslendiği düşüncesinin kuvvetle muhtemel olduğu söylenebilir. and revelation can be reconciled or not" were conveyed into Latin West. In addition to these issues, the problem of scope of God's absolute power has been known by Latin thinkers as well. In this paper, I tried to show the idea of "God can do logically possible affairs and this does not limit God's absolute power" conveyed in to Latin West through translations of Avicenna's al-Şifa and al-Ghazâlî's Makasıd. As far as I can see, there is a drastic textual similarity between the ideas of alGhazâlî and Thomas Aquinas about this matter. Based on the similarities between al-Ghazâlî and Thomas Aquinas, it should be assumed that it is highly probable that Thomas Aquinas' idea about God's power goes back to Islamic tradition

Özet

Ortaçağ'da, İslam düşüncesi içerisinde yazılmış olan İbn Sînâ'nın eş-Şifâ: İlahiyat'ı, Gazâlî'nin Makâsıdu'l-Felâsife'si ve İbn Rüşd'ün, Aristoteles'in eserlerine yazmış olduğu şerhler gibi pek çok felsefî ve teolojik eser Latinceye çevrilmiştir. Söz konusu çeviri eserler vasıtasıyla, İslam düşüncesinde carî olan, Tanrı'nın tikelleri kendi zatlarında bilip bilmediği, Tanrı'nın zatı gereği fiilde bulunup bulunmadığı, din ve felsefenin uzlaşıp uzlaşmayacağı gibi tartışmalı pek çok mesele Batı'ya intikal etmiştir.BunlarailavetenTanrı'nın mutlak kudretinin alanının ne olduğu sorunu da Batı düşüncesinde bilinir hale gelmiştir. Bu çalışmada, "Tanrı mantıksal olarak mümkün olanı yapa-bilir ve budurum Tanrı'nın mutlak kudretine halel getirmez" anlayışının Latin Batı dünyasına İbn Sînâ'nın eş-Şifâ'sı ve Gazâlî'nin Makâsıd'ının çevri-leri vasıtasıyla intikal ettiği ortaya ko-nulmaya çalışılmıştır. Tespit edebildi-ğimiz kadarıyla, Gazâlî'nin Makâsıd'tabu konuya ilişkin serdettiği fikirler ile Hıristiyanteolog/düşünürThomas Aquinas'ın fikirleri arasında önemli öl-çüde benzerlik söz konusudur. Söz ko-nusu benzerlik temele alınarak, Thomas Aquinas'ın bu hususta İslam düşüncesinden beslendiği düşüncesi-nin kuvvetle muhtemel olduğu söylenebilir