Surgical management of temporomandibular joint ankylosis: initial experience

Abstract

Objectives: The aim of this study is to introduce our initial clinical experience in the operative management of temporomandibular joint (TMJ) ankylosis. Materials and Methods: This retrospective study assessed 8 patients with TMJ ankylosis who underwent different surgical procedures. Gap arthroplasty with temporalis muscle and fascia flap repositioning was performed in 6 patients, transport distraction osteogenesis was performed to form a neocondyle in one patient, and TMJ prosthesis was replaced in one patient. Patients were followed weekly at first month and at 3rd, 6th , 12th, and 24th month postoperatively. Patients were evaluated in terms of maximum interincisal opening and occlusal stability in each appointment. Results: Mean preoperative Maximum interincisal opening (MIO) of 11 mm (2-14 mm) improved to 31mm (26-35 mm). All patients had satisfactory mandibular motions 2 years after the operation and reankylosis was not observed in any patient. Conclusions: Radiological and clinical evaluation should be carefully performed to avoid possible intraoperative and postoperative complications in the management of TMJ ankylosis. Consistent with the literature, it was observed in this study that temporalis musculofascial flap repositioning is successful to avoid reankylosis.

Özet

Amaç: Bu çalış manın amacı kliniğ imizin Temporomandibular eklem ankiloz cerrahisindeki cerrahi tecrubelerinin bildirilmesidir. Gereç ve Yöntem: Bu geriye dönük çalış ma Temporomandibular eklem ankilozu olan ve farklı methodlarla tedavi edilen 8 hastayı kapsmaktadır. Altı hastaya gap artroplastisi uygulanmış ve beraberinde Temporal kas-fasya flabi transpoze edilmiş tir. Bir hastaya neo-kondil oluş turmak amacıyla Distraksiyon osteogenezis ve bir hastaya ise eklem protezi uygulanmış tır. Hastalar ilk ay her hafta sonraki 2 senelik dönem içerisinde 3., 6., 12. ve 24. aylarda kliniğ imize çağ ırılmış ve kayıtları alınmış tır. Bulgular: Preoperatif ortalama ağ ız açıklığ ı 11 mm (2-14 mm) iken 2. senenin sonunda postoperatif ortalama maksimum ağ ız açıklığ ı 31 mm (26-35 mm) ye yükselmiş tir. Bütün hastalarda tatmin edici mandibular fonksyona ulaş ılmış tır ve hiç bir hastada nüks eden ankiloz gözlenmemiş tir. Sonuçlar: Temporomandibular eklem ankiloz cerrahisinde olası operasyon içi ve operasyon sonrası komplikasyonların önlenmesi amacıyla hastaların klinik ve radyolojik muayeneleri dikkatli bir ş ekilde yapılmalıdır. Literatürede uyumlu olarak gap artroplastisi ve beraberinde temporal kas-fasya flep transpozisyonu Temporomandibular eklem ankiloz cerrahi tedavisinde etkili bir yöntem olarak gözlenmiş tir.