Journals / Cumhuriyet Dental Journal / 2017 / Cilt: 20 - Sayı: 3

Ortodontik Anomalilere Sebep Olabilen Kötü Alışkanlıkların Psikolojik ve Sosyodemografik Faktörlerle İlişkisinin Değerlendirilmesi

ASSESSMENT OF THE RELATIONSHIPS BETWEEN DELETERIOUS ORAL HABITS THAT MAY CAUSE ORTHODONTIC ANOMALIES AND PSYCHOLOGICAL AND SOCIO-DEMOGRAPHIC FACTORS

Pages
145–151
DOI
—

Abstract

Objectives: The aim of this study is to identify the relation between the deleterious oral habits (DOH) which can cause orthodontic anomalies such as finger sucking, nail biting, lip chewing, bruxism and psychological and sociodemographic factors. Materials and Methods: 64 males, 71 females, between the ages of 9 and 12, including their parents have been included in our study. In our study, a survey form consisting of Clinic Examination Data Form, Sociodemographic Data Form, Children’s Depression Inventory (CDI), Child State Trait Anxiety Inventory (CSTAI) has been applied to patients. Results: DOH have been observed in 62.5 % of the male children and % 52.1 of the female children, but these results are not statistically significant (p>0.05). No statistically significant association was found between DOH and CDI (p>0.05). No statistically significant association was found between the CSTAI status section score and trait section score and DOH (p>0.05). Statistically significant associations were found between family type and DOH (p

Özet

Amaç: Bu çalışmanın amacı; ortodontik anomalilere sebep olabilen, parmak emme, tırnak yeme, dudak emme, diş sıkma ve gıcırdatma gibi kötü alışkanlıkların psikolojik ve sosyodemografik faktörlerle ilişkisini saptamaktır. Gereç ve Yöntem: Çalışmamıza, yaşları 9 ila 12 arasında değişen 64 erkek, 71 kız olmak üzere toplamda 135 çocuk ve ebeveynleri dahil edilmiştir. Çalışmamızda, Klinik Muayene Veri Formu, Sosyodemografik Veri Formu, Çocuklar İçin Depresyon Ölçeği (ÇDÖ), Çocuklar İçin Durumluk-Sürekli Kaygı Envanteri (ÇDSKE) şeklinde 4 bölümden oluşan anket formu, hastalara uygulanmıştır. Bulgular: Erkek çocukların %62,5'inde, kız çocukların ise %52,1'inde kötü alışkanlık görülmüştür ancak elde edilen bu sonuç istatistiksel olarak anlamlı değildir (p>0,05). Kötü alışkanlıklar ile ÇDÖ puanı arasında istatistiksel açıdan anlamlı bir ilişki bulunamamıştır (p>0,05). ÇDSKE durumluk bölüm puanı ve sürekli bölüm puanı ile kötü alışkanlıklar arasında istatistiksel olarak anlamlı bir ilişki bulunamamıştır (p>0,05). Aile tipi ile kötü alışkanlıklar arasında ise istatistiksel açıdan anlamlı ilişki bulunmuştur (p