DENTIN BOND STRENGTH AND MICROLEAKAGE COMPARISON OF THREE DIFFERENT UNIVERSAL ADHESIVES

Üç Farklı Üniversal Adeziv Sistemin Dentine Makaslama Bağlanma Dayanımlarının ve Mikrosızıntı Değerlerinin Karşılaştırılması

Abstract

Objectives: The aim of this study is to evaluate and compare the bond strength and micro-leakage of three different universal adhesive systems applied in self-etch mode to dentin. Materials and Methods: To evaluate bond strength, the mid-coronal dentin surfaces of forty-five human molar teeth were exposed and randomly assigned into three groups according to the following adhesive application: Single Bond Universal (3M ESPE), Optibond XTR (Kerr), and Tokuyama Universal (Tokuyama Dental) (n=15). The shear bond strength test was performed after composite build-up. Then, the fractured surfaces were evaluated using a scanning electron microscope (SEM). To evaluate micro-leakage, facial class V cavities were prepared to forty-five human premolars and randomly assigned into identical three experimental groups described above (n=15). After composite resin restoration of cavities, the specimens were thermo- cycled for 500 cycles and then immersed in basic fuchsine, sectioned, and examined under a stereo-microscope. Data were evaluated using one-way ANOVA, Tukey’s, Chi-square and Mann Whitney U tests. Results: Among the adhesives, the highest bond strength was achieved in Optibond XTR, while Tokuyama Universal showed the lowest bond strength values (p

Özet

Amaç: Bu çalışmanın amacı, self-etch modda kullanılan üç farklı üniversal adeziv sistemin dentine olan bağlanma dayanımını ve mikrosızıntısı değerlendirmek ve karşılaştırmaktır. Gereç ve Yöntemler: Bağlanma dayanımını değerlendirmek için, 45 adet çekilmiş insan molar dişlerinin orta koronal dentin yüzeyleri açığa çıkartıldı, hazırlanan dişler adeziv sistemler uygulanmak üzere rastgele 3 gruba ayrıldı: Single Bond Universal (3M ESPE), Optibond XTR (Kerr) ve Tokuyama Universal (Tokuyama Dental) (n=15). Kompozit rezin yerleştirilmesinin ardından örneklere makaslama bağlanma dayanımı testi uygulandı. Kırılan örnekleri kopma yüzeyleri taramalı elektron mikroskobunda incelendi. M,ikrosızıntıyı değerlendirmek için, 45 adet çekilmiş insan premolar dişlerinin bukkal yüzeylerinde Sınıf V kaviteler hazırlandı. Hazırlanan dişlere bağlanma dayanımında belirtilen gruplarda olduğu gibi aynı adeziv sistemler uygulandı (n=15). Kaviteler kompozit rezin ile restore edildi ve örnekler 500 devir termal siklusa tabi tutuldu. Ardından bazik fuksinde bekletilen örnekler ikiye ayrıldı ve kesit yüzeyleri stereomikroskop altında incelendi. Veriler tek yönlü ANOVA, Tukey, Ki-kare ve Mann Whitney U testleri kullanılarak analiz edildi. Bulgular: Çalışmada kullanılan adeziv sistemler arasında en yüksek bağlanma dayanımı Optibond XTR’de görülürken, en düşük bağlanma dayanımı ise Tokuyama Üniversal’de gözlendi. (p