DENTISTS’ KNOWLEDGE ABOUT MANAGEMENT OF TRAUMATIC DENTAL INJURIES IN A PART OF TURKEY: A CROSS-SECTIONAL STUDY

Türkiye’nin Bir Bölgesindeki Diş Hekimlerinin Travmatik Dental Yaralanmaların Yönetimi Konusunda Bilgi Seviyesi: Kesitsel Bir Çalışma

Abstract

Objectives: The aim of the present study was to evaluate the level of knowledge of general dental practitioners (GDPs) and dental specialists (DSs) about the management of Traumatic Dental Injuries (TDIs). Materials and methods: A total of 199 participants from three cities in Turkey completed the online questionnaires. The first section of the questionnaire consisted of personal information about the dentists, while the second section consisted of multiple-choice questions regarding their knowledge of managing different types of TDIs in children. The data were statistically analyzed using the Chi-square test or Fisher’s test and Mann-Whitney U test or Kruskal Wallis test. The level significance was taken as 0.05 in all tests. Results: The questionnaires were completed by 145 GDPs and 54 DSs. In total, 29.1% of the participants (58) had less than 3 years of experience, 20.6% (41) had between 3 and 6 years of experience, 16.1% (32) had between 7 and 10 years of experience, 14.1% (28) had between 11 and 15 years of experience, 8% (16) had between 16 and 20 years of experience, and 12.1% (24) had more than 20 years of experience in clinical practice. Dentists with fewer years of experience (

Özet

Amaç: Bu çalışmanın amacı travmatik dental yaralanmaların (TDY) yönetimi konusunda genel diş hekimleri (GDH) ve uzman diş hekimlerinin (UDH) bilgi seviyelerini değerlendirmektir. Gereç ve Yöntemler: Çalışmaya Türkiye’deki üç şehrinden elektronik anketleri dolduran toplam 199 katılımcı dahil edildi. Anketin ilk bölümü diş hekimlerinin kişisel bilgilerini içerirken, ikinci bölüm diş hekimlerinin çocuklarda çeşitli dental travma tiplerinin yönetimindeki bilgi düzeyleri ile ilgili çoktan seçmeli sorulardan oluşturuldu. Elde edilen sonuçların istatistiksel analizi Ki-kare testi ya da Fisher’s test ve Mann-Whitney U test ya da Kruskal Wallis testi kullanılarak yapıldı. Tüm testler için anlamlılık düzeyi 0.05 olarak alındı. Bulgular: Anketler 145 GDH ve 54 UDH tarafından tamamlandı. Tüm katılımcıların %29,1’inin (58) 3 yıldan daha az, %20,6’sının (41) 3-6 yıl arası, %16,1’inin (32) 7-10 yıl arası, %14,1’inin (28) 11-15 yıl arası, %8’inin (16) 16-20 yıl arası ve %12,1’inin (24) ise 20 yıldan daha fazla klinik tecrübesi vardı. Daha fazla klinik tecrübeye sahip diş hekimlerine göre daha az klinik tecrübeye sahip (10 yıldan az) diş hekimlerinin bilgi düzeyinin daha fazla olduğu bulundu (p=0,001). Ayrıca, UDH’nin bilgi düzeyi GDH’nin bilgi düzeyinden daha fazlaydı (p=0,002). Tartışma: Bulgularımız TDY’ın yönetiminde diş hekimlerinin bilgi düzeyinin orta seviyede olduğunu ortaya çıkarmıştır. Bu sonuçlar TDY’lardaki tedavi protokolleri hakkında diş hekimlerinin bilgi seviyesinin geliştirilmesi gerektiğini vurgulamaktadır. Anahtar Kelimeler: Davranış, dental travma, acil, bilgi düzeyi.