THE EFFECT OF DIFFERENT ACID TREATMENTS ON SHEAR BOND STRENGTH BETWEEN MONOLITHIC ZIRCONIA AND DENTIN SURFACE

Monolitik Zirkonya Materyalinin Dentine Bağlanma Dayanımı Üzerine Farklı Tür Asit Yüzey Uygulamalarının Etkilerinin Araştırılması

Abstract

Objective: The aim of this study is to evaluate the effect of dentin surface treatments with citric, tartaric, phosphoric, and boric acids on the bonding strength of monolithic zirconia. Materials and Methods: A hundred human molar teeth were randomly divided into subsets (n=10) based on acid treatment modalities and thermocycling procedure. Monolithic zirconia superstructures were fabricated using CAD/CAM system in the final dimensions of 7 mm in diameter and 3 mm in thickness. After application of acid treatments to dentin surface, shear bond strength test was performed to assess the effectiveness of surface modifications that were also examined using a scanning electron microscope. Results: The study groups were ranked respectively as (citric acid>tartaric acid>phosphoric acid>boric acid>control) for the set of groups without thermocycling and (citric acid>tartaric acid) and (phosphoric acid>boric acid>control) for the set of thermocycling groups (p0.05). Conclusions: In both procedures with and without thermal cycling; based on order of efficacy, citric, tartaric, phosphoric, and boric acids were more effective in improving the shear bond strength between monolithic zirconia and dentin surface. The thermal cycling procedure decreased the bonding strength in all the groups.

Özet

Amaç: Bu çalışmanın amacı, dentin yüzeyine uygulanan sitrik, tartarik, fosforik ve borik asit uygulamasının, monolitik zirkonyanın bağlanma dayanımına etkisini araştırmaktır. Gereç ve Yöntemler: Bu çalışmada, 100 adet insan dişi rastgele seçim yöntemiyle asit uygulama prosedürleri ve termal yorgunluk işlemlerine göre alt gruplara ayrıldı (n=10). Monolitik zirkonya restorasyonlar, CAD/CAM sistemi kullanılarak 3 mm kalınlığında ve 7 mm çapında üretildi. Dentin yüzeylerine asit uygulaması işleminin ardından, uygulanan asitlerin etkinliğini değerlendirmek üzere makaslama bağlantı dayanım testi uygulandı. Yüzey modifikasyonları taramalı elektron mikroskobu yardımıyla incelendi. Bulgular: Çalışma grupları, termal yorgunluk uygulanmayan gruplar için (sitrik asit> tartarik asit> fosforik asit> borik asit> kontrol) ve termal yorgunluk uygulanan gruplar için (sitrik asit> tartarik asit) ve (fosforik asit> borik asit> kontrol) en yüksek bağlanma değerine göre sıralandı (p0,05). Sonuç: Termal yorgunluk içeren ve içermeyen her iki prosedürde; etkinlik sırasına göre sitrik, tartarik, fosforik ve borik asit uygulaması, monolitik zirkonya ile dentin arasındaki bağlantı dayanımını arttırmada daha başarılı olmuştur. Termal yorgunluk uygulaması tüm gruplarda bağlanma dayanımını azaltmıştır.